پرچمها ونمادهای مختلف نظامی در روسیه

وزارت دفاع روسیه

........................

نیروی زمینی ارتش روسیه

...............

نیروی هوایی روسیه

.........................

نیروی دریایی روسیه

.............................

هوابرد ارتش روسیه

....................................

هوافضای روسیه

....................................

سازمان موشکی روسیه

........................

ستاد زرهی و ضد زرهی روسیه

نویسنده مشهور آمریكایی كتاب "دموكراسی در خطر ":
اسرائیل تا 5 سال آینده دچار فروپاشی خواهد شد

خبرگزاری فارس: تحلیلگر مشهور آمریكایی و نویسنده كتاب "دموكراسی در خطر " با اشاره به تردیدهای جدی در دولت آمریكا برای ادامه حمایت‏ گسترده مالی و نظامی از اسرائیل و همچنین نفرت عمومی در جهان نسبت به اقدامات این رژیم نوشت: احتمال فروپاشی اسرائیل ظرف 5 سال آینده وجود دارد.



به گزارش فارس، "جف گیتس " (Jeff Gates) تحلیلگر مشهور آمریكایی و نویسنده كتاب "دموكراسی در خطر " در مقاله‌ای كه پایگاه اینترنتی "رنس " (Rense) آن را منتشر كرده است، اظهار داشت: تحقیقات آژانس اطلاعات مركزی آمریكا نشان می‏دهد كه نمی‏توان نسبت به بقای رژیم اسرائیل ظرف دو دهه آینده اطمینان داشت.
وی افزود: صرفنظر از آن ‌كه این گزارش تا چه حدی قابل اعتماد است، باید به این نكته توجه كرد كه با وجود هزینه‏های گسترده‏ مالی و جانی كه رابطه با اسرائیل برای آمریكا در بر داشته است، احتمال سقوط رژیم اسرائیل ظرف 5 سال آینده وجود دارد.
این نویسنده مشهور آمریكایی با بیان این ‌كه برای بیش از 6 دهه، به‏خاطر نفوذ اسرائیل در رسانه‏های آمریكا، این كشور مجبور به حمایت از اسرائیل بوده است، افزود: این مسئله حتی زمانی كه اسرائیل به جنایاتی گسترده نظیر آنچه در غزه اتفاق افتاد، دست می‏زد نیز صادق بود. اما خوشبختانه و به مرور زمان، با دسترسی به پوشش زنده اخبار، انحرافاتی را كه صهیونیست‏ها به رسانه‏ها تحمیل كرده‏اند روشن می‏شود.
این تحلیلگر غربی با اشاره به این مسئله كه عادت مردم آمریكا در عدم توجه به اخبار خارجی در حال تغییر است، اظهار داشت: هر چند اندكی از مردم آمریكا به اخبار ضد و نقیض منابع صهیونیستی اكتفا می‏كنند، بسیاری از آنها در فاصله بین كریسمس و به روی كار آمدن اوباما، به طرز محسوسی حملات مرگبار اسرائیل به مردم فلسطین را پیگیری می‏كردند.
گیتس در ادامه با بیان اینكه اعضای كمیسیون 11سپتامبر اعلام كرده‏اند كه اجازه نخواهند داد نسبت به انگیزه حملات 11سپتامبر تحقیقی به عمل آید، گفت: اما به نظر می‏رسد كه انگیزه اصلی این حملات روابط آمریكا و اسرائیل بوده است. با توجه به دسترسی به جریان آزاد اخبار و اطلاعات، اكنون این سوال ذهن مردم آمریكا را می‏آزارد كه چرا باید از یك "مستعمره آپارتایدی نظیر اسرائیل " حمایت كنند؟!

* اسرائیل شریك خوبی برای صلح نیست

گزارش فوق با بیان این كه با توجه به انتخاب یك دولت راستگرای سرسخت در اسرائیل، به نظر می‏رسد كه این رژیم همچنان قصد دارد با ادامه دادن به شهرك‏سازی، بر سر راه صلح مانع ایجاد كند، تاكید می‌كند: در چنین شرایطی، نه تنها اسرائیل باراك اوباما را به كُنجی پرتاب كرده است، بلكه باعث شده تا دولت جدید آمریكا به این نتیجه برسد كه اسرائیل هرگز شریك خوبی برای صلح نیست.
وی با بیان این‌كه رسیدن به چنین نتیجه‏ای، آمریكا را بر سر یك چند راهی سردرگم می‏كند، اظهار داشت: این در حالی است كه آمریكا در كسب مشروعیت برای این رژیم نقش داشته و "هری ترومن " (Harry Truman) رئیس‌جمهور مسیحی-صهیونیست آمریكا، برای اولین بار این رژیم را به رسمیت شناخته است. برای این كار، وی مجبور شد تا در مقابل مخالفت‏های شدید "جرج مارشال " (George Marshall) وزیر امور خارجه وقت آمریكا، روسای سازمان‏های آمریكایی، مسئولین سازمان سیا و بسیاری از دیپلمات‏های آمریكایی بایستد.
بنابر گزارش فوق، با فرا رسیدن دسامبر 1948، گروهی از دانشمندان و روشنفكران یهودی طی یادداشتی در "نیویورك تایمز " هشدار دادند كه "افرادی كه قصد تاسیس یك دولت یهود را دارند، بی‏شك اعضای یك حزب فاشیستی هستند. " از جمله این هشدار دهندگان، "آلبرت انیشتین " (Albert Einstein) بود كه به آمریكایی‏ها هشدار داد كه از این "مانیفست فاشیسم " حمایت نكنند.
گیتس ادامه داد: در پی این هشدار روشنفكران در سال 1948 و سال‌های بعد از آن، چند هفته‌ای است كه سرانجام برخی مقامات آمریكایی به این نتیجه رسیده‏اند كه همان فشارهای خارجی كه بر رژیم آپارتاید آفریقای جنوبی وارد شد، باید به اسرائیل نیز وارد شود. این افراد تازه پس از 6 دهه مشاهده رفتارهای تغییرناپذیر اسرائیل، خواهان همان تحریم‏هایی برای اسرائیل شده‏اند كه این رژیم همیشه برای سایرین خواستار آن می‌شده است.
وی با بیان این‌كه كانون اصلی مناقشه برای رسیدن به صلح در خاورمیانه، نه سایر كشورها بلكه تنها دارنده تسلیحات هسته‏ای در این منطقه است، افزود: بدیهی است كه بدون فشار خارجی، رفتار اسرائیل هیچ تغییری نخواهد كرد. بدون فشار بین‏المللی، به ویژه از سوی آمریكا كه همواره حامی رفتار اسرائیل بوده است، واضح است كه رفتار این مستعمره صهیونیست تغییر نكرده و تهدیدی برای صلح باقی خواهد ماند.
گیتس یادآور شد: هرگز دیده نشده است كه قدرت‏های اشغالگر داوطلبانه دست از اشغال سرزمین‏های تحت اشغالشان بردارند. همچنین چنین دولت‏هایی بدون فشار خارجی حاضر به خلع سلاح هسته‏ای نخواهند شد.

* زمان برای پایان دادن به فاشیسم یهودی فرا رسیده است

گیتس با اشاره به فرارسیدن زمان پایان دادن به انحراف فاشیستی در یهودیت در سرزمین‏های اشغالی فلسطین، بر لزوم دستیابی به یك راه‏حل دموكراتیك با رعایت اصول برابری و عدالت تاكید كرد.
وی تصریح كرد: مردم آمریكا هرگز حاضر به ادامه حمایت از رژیمی نیستند كه تنها یهودیان را انسان به حساب می‏آورد. چرا باید دو دهه برای نابودی این "بختك " صبر كرد در حالی كه می‏توان ظرف 5 سال از شر آن خلاص شد؟
این منتقد غربی با تاكید بر این‌كه نباید به بازگشت به مرزهای پیش از 1967 اندیشید در حالی كه می‏توان به بازگشت به مرزهای قبل از سال 1948 فكر كرد، افزود: باید "قدس شریف " به یك شهر بین‏المللی بدل شود كه اداره آن تحت اختیار سازمان ملل متحد باشد. همچنین فلسطینیانی كه تحت فشار تروریست‏های صهیونیست مجبور به ترك خانه و كاشانه خود شده‏اند باید بتوانند به سرزمین خود بازگشته و اموال به تاراج رفته خود را باز پس گیرند. شهرك‏نشینان و ساكنان غیرقانونی اراضی فلسطینی نیز، اگر می‏خواهند به حق و حقوق خود برسند، باید آن را از كسانی طلب كنند كه دست به این اشغالگری زدند.
گیتس با بیان این‌كه بدیهی است یهودیان می‏توانند سرزمین فلسطین را كه دارای دولتی دموكراتیك خواهد بود ترك كرده یا در آن باقی بمانند، اظهار داشت: آمریكا نیز باید به این امر بیندیشد كه تا چه اندازه حاضر به پذیرش تندروهای صهیونیست در سرزمین خود است، هرچند كه آمریكا دیگر گنجایشی برای پذیرش مهاجرت ندارد.
وی با بیان این‌كه بنا بر گزارش‏های واصله، 500 هزار اسرائیلی پاسپورت آمریكایی هم دارند، اظهار داشت: در حالی كه تنها در كالیفرنیا 300هزار شهروند دوملیتی اقامت دارند، شاید لازم باشد كه در این ایالت رفراندومی برگزار شود كه طی آن مردم بگویند كه آیا حاضرند صهیونیست‏ها را بپذیرند و یا نه؟! همین وضعیت در خصوص روسیه نیز صادق است كه یهودیان بسیاری از آن فرار كرده‏اند و اكنون 300هزار نفرشان از حزب لیكود حمایت می‏كنند.
این نویسنده مشهور آمریكایی با بیان این‌كه صهیونیست‏ها پیش از اشغال فلسطین تصمیم داشتند تا سفره یغمای خود را در اوگاندا یا آرژانتین پهن كنند، اضافه كرد: اكنون نیز می‏توانند به همان سرزمین‏ها رفته و شهرك‏هایشان را در آن برپا سازند. اسرائیل هرگز نتوانست به این سوال پاسخ دهد كه چرا باید مردم فلسطین یا مردم كالیفرنیا هزینه جنایاتی را كه 60 سال پیش در اروپا اتفاق افتاد بپردازند، البته اگر از برخی داستان‏پرداز‏ی‏های باستانی این رژیم بگذریم.
گیتس با بیان این كه با مشروعیت افتادن رژیم صهیونیستی، یهودیانی كه برای سال‏ها از اقدامات این رژیم رنج برده‏اند دیگر در مضیقه نخواهند بود، اظهار داشت: این تغییر مسلماً برای جامعه كلان یهودیان جهان مفید خواهد بود. همچنین با خلع سلاح هسته‏ای اسرائیل، جهان دیگر از تهدید رقابت هسته‏ای در منطقه خاورمیانه رنج نخواهد برد.
این تحلیلگر آمریكایی در ادامه گزارش خود در پایگاه اینترنتی رنس، با اشاره به خطر احتمالی تجاوز اسرائیل به ایران مدعی شد: اسرائیل تنها رژیمی بود كه امكانات لازم را برای تحریف اطلاعاتی كه منجر به حمله به عراق شد، در اختیار داشت.
گیتس تاكید كرد: بزودی برخی فعالیت‏های اطلاعاتی، حقیقت این مسئله را روشن خواهند كرد و ضمناً روشن خواهند كرد كه وقایع 11 سپتامبر می‏توانست به وقوع نپیوندد و همچنین حمله به عراق قابل پیشگیری بود. تاكنون، افراط‏گرایی صهیونیستی از حضور روسای جمهوری ضعیف در كاخ سفید بهره برده است. آمریكایی‏ها نه‏تنها باید برای سركوب اسرائیل تلاش كنند، بلكه باید رفتار غلط گذشته خود را جبران كنند.

آشنایی با غول تانک بر Faun FS 42-75-42 ساخت آلمان غربی

آشنایی با غول تانک بر Faun FS 42-75-42 ساخت آلمان غربی

خودروی تانکبر Faun FS 42-75-42 توسط شرکت Elefant Tank برای جایگزینی با تانکبرهای قدیمی و فرسوده SLT 50-2S آلمان غربی طراحی و ساخته شد. اگرچه این خودرو بسیار شبیه به تانکبرهای قدیمی ارتش آلمان میباشد ولی از سال 1960 که اولین مدل این خودرو ساخته شد تا سال 1983 هفتاد پروژه بر روی آن اجرا شد و این تانکبر به روز شد. همین مدت 23 سال که صرف به روز رسانی این خودرو شد گواه این مطلب است که آخرین ورژن از این تانکبر که در سال 1983 یکی از کم مصرفترین و به صرفه ترین تانکبرهای دنیا است. آلمان هر مدل جدیدی که از این تانکبر میساخت ، مدل قدیمی تر آن را به کشورهای مصر ، لیبی و الجزایر میفروخت. در آخرین ورژن این خودرو تغییرات محسوسی دیده میشود. سیستم کنترل باد مرکزی که در شرایط دشوار مکانی تردد این تانکبر را در مکانهای مختلف آسان میکند. سیستم تعلیق هیدرولیک که حمل تانک را آسان میکند. گیربکس ZF با یک مبدل قدرتمند گشتاور موتور (گیربکس از نوع اتوماتیک است) به قابلیتهای این خودروی قوی و قدرتمند افزوده شده است.

تصاویری از این غول تانک بر

....................................

 

هدایت خودرو توسط دو اکسل جلویی انجام می پذیرد ولی اکسل اصلی و فعال اکسل جلویی است. دیفرانسیلهای این خودرو همانند دیفرانسیل تانک است. یعنی از نوع مستقل. این نوع دیفرانسیل بیشترین قدرت مانور را به خودرو میدهد. این تانکبر با کمرشکن دوبل میتواند تا دو فروند تانک لئوپارد را حمل کند و با کمرشکن معمولی یک تانک لئوپارد میتواند حمل کند. فضای داخل این تانکبر میتواند چهار نفر را حمل کند. یک نفر راننده و سه نفر مامور استقرار تانک روی کمرشکن. این تانکبر در شرایط معمولی فاقد تسلیحات است ولی در سقف آن یک مکان برای نصب مسلسل 12.7 میلیمتری اتوماتیک تعبیه شده است و می توان از این سلاح استفاده کرد. این مسلسل از داخل تانکبر هدایت میشود. شیشه های این تانکبر در برابر گلوله های تا 12.7 میلیمتری مقاوم میباشند.
در این تانکبر محل کافی برای استقرار وسایل مورد نیاز از قبیل جعبه ابزار ، زنجیرهای مخصوص بستن تانک روی کمرشکن ، پرچم و ... در داخل اتاق خود است. این تانکبر قدرتمند مجهز به دو پمپ باد با قدرت هرکدام 8500kp برای سیستم تعلیق خودرو و یک پمپ فوق العاده قدرتمند واسکازین هیدرولیک برای گرداندن دو قرقره پشتی خودرو است. این دو قرقره با کابلهای فولادی قدرتمند با قطر 4 سانتیمتر توان بکسل کردن و کشیدن تانکهای صدمه دیده را به روی کمرشکن امکان پذیر میسازد. فوردینگ این خودرو 1.8 متر است یعنی این خودرو میتواند از آبهایی به عمق 1.8 متر بگذرد بدون اینکه به خودرو آسیب وارد آید. شکل این خودرو 8*8 است و دارای انواع مختلفی میباشد ولی متداولترین نوع آن همین نوع 8*8 است. این خودرو هم اکنون در اختیار آلمان ، بلژیک ، هلند و سوئیس قرار دارد. این کشورها در واقع آخرین ورژن از این خودرو را در اختیار دارند.

 

............................

مشخصات تانکبر Faun FS 42-75-42

سال ورود به خدمت: 1983
کشور سازنده: جمهوری فدرال آلمان
فرمت: 8*8
خدمه: 4 نفر / یک نفر راننده سه نفر مامور جابجایی و استقرار و استحکام تانک بر روی کمرشکن
وزن خالی:19.7 تن
طول کشنده : 8.83 متر
طول کلی خودرو با کمرشکن: 22.4 متر
عرض: 3متر
ارتفاع : 3 متر
موتور: KHD 171 Deisel
قدرت موتور: 525 اسب بخار
حداکثر سرعت در جاده های اسفالته: 72 کیلومتر بر ساعت
قیمت: 130000 دلار
تسلیحات: درحالت معمول فاقد تسلیحات است ولی میتوان آنرا به یک مسلسل 12.7 میلیمتری مجهز کرد.
کشورهای دارنده: آلمان ، یونان ، هلند ، بلژیک ، مصر ، لیبی ، الجزایر ، سوئیس

در تصویر زیر هاویتزر PZH-2000 را میبینید که در نمایشگاهی در فارنبو توسط این غول تانکبر آورده شده است.

......................................

.................................

................................

تصویر زیر هم نمایی دیگر از محل اتصال کمرشکن به کشنده است. در این تصویر قرقره سمت راست را میبینید. همینطور هواکش توربوشارژ خودرو را. لوله سیاه رنگ پلاستیکی با کلاهک آن را دقت کنید که دقیقا در پشت راننده است. این لوله هواکش توربوشارژ است که در کامیونها و تریلر های معمولی هم وجود دارد.

...........................

تصویری از خودرو

تصویر زیر هم این خودرو را در حال حمل تانک لئوپارد 1 نشان میدهد. تمام مشخصات این تانکبر را در تصویر زیر ببینید.

....................

A-10

در واقع A-10 و OA-10 موسوم به Thunderbolt یا صاعقه، جزء اولین جنگنده های نیروی هوایی ایالات متحده هستند که برای پشتیبانی نزدیک از عملیات نظامی نیروی زمینی طراحی شده اند. طراحی آنها بسیار ساده است. این جنگنده ای است که می تواند علیه انواع ادوات و تجهیزات زمینی نظیر تانکها و سایر ادوات زرهی به کار رود و به راحتی آنها را منهدم کند.

ماموریت این جنگنده می تواند شب یا روز برای حمایت از پیشروی نیروهای زمینی باشد. ماموریت دوم A-10 شناسایی و حمایت عملیات نیروهای ویژه (تکاوران) می باشد. تمامی این ماموریتها می توانند در ارتفاع بسیار پائین (چند متری) و یا ارتفاع بالا به خوبی هدایت و انجام شوند. عمده ترین ماموریت تاتدربولت حفظ برتری زمینی در ماموریتهایی از فاصله ی بسیار نزدیک می باشد.
نیاز نیروی هوایی بر جنگنده ای با قابلیت حمل حداکثر مهمات بود که بتواند در ارتفاع بسیار پائین پرواز کرده و ماموریت خود را در نهایت دقت انجام دهد. همچنین قابلیت مانورپذیری بالایی در سرعتهای پائین داشته باشد و در همان حال بتواند با دقت بسیار زیاد اهداف زمینی را مورد اصابت قرار دهد. ماموریت تاندربولت به نحوی تعیین گشت تا بتواند در سرتاسر جهان عملیات کرده و از پایگاههای ناآماده با حداقل سرویس اولیه قادر به پرواز باشد.
کابین A-10 از تیتانیوم ساخته شده و همچنین از مخازن سوخت خارجی نیز برای مداومت پرواز می تواند استفاده کند.
جنگنده ی A-10 قدرت مانورپذیری خوبی در سرعتهای پائین دارد و دقت بسیاری نیز در هدفگیری اهداف داراست. این جنگنده به راحتی می تواند در ارتفاع حدود 1000 فوتی یا 300 متری پرواز کرده و از فاصله ی 5/1 مایلی یا 5/2 کیلومتری اهداف (مانند تانکها یا خودروهای زرهی یا توپهای ضدهوایی) را مورد اصابت قرار دهد.
گستره ی عمل این جنگنده در یک نبرد بسیار وسیع است و می تواند از باندهای خاکی کوتاه و ناآماده به راحتی به پرواز درآید و بسیار نزدیک به خطوط مقدم، وارد عملیات شود. با استفاده از عینک پیشرفته ی مخصوص دید در شب، خلبان A-10 به راحتی می تواند در شب نیز به عملیات جنگی بپردازد.
A-10 جنگنده ای تک نفره، با فضای محدود بالهای کوتاه و با دو موتور در انتهای هواپیماست که از نوع توربوفن ساخت جنرال الکتریک TF-34-100/A می باشند. هر موتور تراستی برابر 9000 پوند ایجاد می کند. موتورهای در انتهای هواپیما نصب شده اند و بالاتر از سطح بالها قرار دارند. توپ بسیار قدرتمند 30 میلی متری ساخت جنرال الکتریک به نام A/A49E-6 در نوک دماغه نصب شده است. سیستم توپ به وسیله مکانیزم الکترونیکی کنترل می شود و می تواند به وسیله سیستم هیدرولیک هواپیما دوباره فشنگ گذاری شود.
سیستم های آویونیک هواپیما شامل سیستم ارتباط رادیویی و سیستم ناوبری (جهت یابی) و سیستم کنترل آتش و تسلیحات و هدفگیری دشمن است. همچنین یک عینک مخصوص دید در شب نیز وجود دارد. همچنین سیستم سربالا یا (Head Up System) نیز اطلاعاتی در مورد سرعت، ارتفاع پروازی و زاویه پروازی هنگام شیرجه به طرف زمین به خلبان می دهد. همچنین سیستم اخطارگر کاهش ارتفاع و سیستم قفل بر روی هدف (LASTE) یا (Low Altitude Safety and Targeting Enhancment) که امکان خطای هدفگیری را بسیار کاهش می دهد تعبیه شده است. در دماغه نیز سیستم جستجوگر لیزری بسیار دقیق، غلاف شناسایی نوری (Infrared) ، سیستم ضدعمل الکترونیک جهت انحراف موشکهای ضدهواپیما از جمله ی این تجهیزات است.
توپ بسیار قدرتمند و مهلک A-10 تا 3900 گلوله در دقیقه می تواند آتش کند و این گلوله ها حتا در ادواتی مانند تانکها و زرهپوش های دشمن به راحتی نفوذ می کنند. برخی از مهمات مورد حمل A-10 دارای سیستم هدایت بعد از پرتاب، ناوبری و محافظت در برابر عمل الکترونیک دشمن هستند که از این جمله می توان به موشک هوا به زمین AGM-65 (موسوم به ماوریک) و موشک هوا به هوای کوتاه برد AIM-9 (موسوم به سایدوایندر) اشاره نمود.
تاندربولت2 مجهز به سیستم دید در شب به نام NVIS (یا Night Vision Imaging Systems) است که به علت دارا بودن کاناپی (شیشه خلبان) وسیع، امکان دید بسیار وسیعی را در شب برای خلبان به وجود می آورد.
محفظه ی کابین خلبان از پوشش بسیار مستحکم و ضدزره تیتانیومی ساخته شده است که ضمن حفظ جان خلبان از ادوات کنترل پروازی نیز محافظت به عمل می آورد.
نوع طراحی بدنه ی A-10 امکان خوبی را برای نبرد نزدیک و دقیق با دشمن پدید می آورد. این بدنه به راحتی در برابر توپهای ضدهوایی 23 میلی متری مقاومت می کند و هیچگونه آسیبی به سیستم های آن وارد نمی شود. مخازن سوخت داخلی و خارجی هواپیما نیز از فوم های مخصوصی ساخته شده اند تا هواپیما پس از اصابت فورن مشتعل و منفجر نشود. همچنین سیستم هیدرولیک مضاعف به خلبان در مواقعی که سیستم هیدرولیک اصلی هواپیما از کار افتاده است کمک می کند تا بدون دردسر پرواز کرده و خود را به پایگاه برساند.
نوع طراحی ساده A-10 این کمک را می کند که به راحتی در پایگاههایی که امکانات محدودی دارند و نزدیک به خطوط دشمن هستند به سرعت سرویس و تعمیر شده و به عملیات بازگردد. بسیار از قطعات دوتایی این هواپیما نظیر موتورها، چرخ ها و سیستم نگهدارنده ی هواپیما در خط افق (Horizontal Stabilizers System)، به راحتی با یکدیگر قابل تعویض هستند.
اولین نمونه ی A-10 به تاریخ 1975 تخویل پایگاه هوایی Davis-Monthan شد. این جنگنده نقش بسیار حیاتی در حفظ توان زمینی نیروهای ائتلاف و آمریکایی در جریان عملیات طوفان صحرا ایفا نمود. A-10 ها در جریان آزادسازی کویت حدود 7/95 درصد عملیات موفقیت آمیز در انهدام تانکهای T-72 ، نفربرهای زرهی و توپهای ضدهوایی صدام به انجام رساندند که این در تاریخ جنگهایی هوایی یک رکورد دست نیافتنی محسوب می شود. در جریان عملیات طوفان صحرا، این جنگنده ها حدود 8100 سورتی پرواز جنگی انجام دادند و 90 درصد از موشکهای شلیک شده ی AGM-65 (ماوریک) توسط همین A-10 ها انجام پذیرفت.

جنگ خلیج فارس: ماموریتی ویژه برای تاندربولت
تجهیزات الکترونیکی جدید و ماموریتهای پیشرفته، حیاتی دوباره به A-10 بخشید. در مدت 5 سال در دهه ی 1970 ، نیروی هوایی ایالات متحده 3 نوع هواپیمای جدید تحویل گرفت که در آینده به قلب تپنده ی این نیرو در جنگهای آینده تبدیل شدند. نخستین آنها جنگنده ی موفق F-15 ایگل با توانایی بالا در همه گونه عملیات معرفی شد و جنگنده ی برتری هوایی ایالات متحده لقب گرفت. پس از آن F-16 موسوم به Fighting Falcon در سال 1978 وارد خدمت گردید و نقش های گوناگونی در عملیاتهای نظامی برعهده گرفت و سپس نوبت به معرفی A-10 یا Warthog (گراز زگیل دار) رسید که بعدتر به نام تاندربولت یا صاعقه شناخته شد.
چند دهه پس از آنکه بالهای پسگرا (رو به عقب) و دماغه های نوک تیز، نمای استاندارد ظاهری هواپیماهای جنگنده شده بودند، در سال 1976 جنگنده ی A-10 که تاندربولت2 (صاعقه) با ظاهر بسیار غیرمعمول خود تعجب همگان را برانگیخت؛ از میان ویژگیهای آن می توان بالهای ضخیم،‌ مستقیم و دماغه ی پخ، حداکثر سرعتی که به سختی به هواپیمای P-51 ماستانگ جنگ جهانی دوم می رسید.

 

P-51 موسوم به ماستانگ

.......................................

این هم پرواز زیبایی از P-51 به همراه A-10

دم دوتایی بسیار بزرگ و دو موتور توربوفن که در بالاترین بخش عقبی بدنه نصب شده بودند، اشاره کرد. این طراحی عجیب و بسیار غیرمعمول بی دلیل نبود. پس از جنگ ویتنام و به کار گیری هواپیماهای F-105 و F-4B در حمله به اهداف زمینی، A-10 اساسن به منظور حمله به اهداف زمینی و مقاومت بسیار بالا در برابر خسارتهای وارده از طرف آتشبارهای زمینی، طراحی و ساخته شد. به ویژه در دورانی که ایالات متحده در جنگ سرد با اتجاد جماهیر شوروی به سر می برد، تنها یک ماموریت ویژه برای A-10 ها در نظر گرفته شده بود: از بین بردن لشکر عظیم تانکهای بلوک شرق.
در آن روزها گروههای بی شماری از تانکهای T-62 و T-72 شوروی در آلمان شرقی و در نزدیکی مرز آلمان غربی و دیگر کشورهای اروپایی موضع گرفته بودند و در این سوی مرزها، صدها A-10 با موشکهای ضدتانک و توپهای 30 میلی متری مرگبار خود انتظار آنها را می کشیدند. این تقابل هنگامی به شکل حاد خود در آمد که نیروهای ارتش سرخ شوروی به سال 1968 کشور چکسلاواکی را اشغال کرده و دولت دمکراتیک آن را ساقط کردند و نظام کمونیستی خود را بالاجبار بر مردم آن کشور تحمیل کردند.
توان آتش A-10 تنها ویژگی این هواپیما نیست. مقاومت بسیار بالا در برابر پدافند شدید نیروهای شوروی می توانست تهاجم همه جانبه ی آنها را با تاخیر مواجه کند. مساله ی مهمی که با رسیدن نیروی هم پیمان حتا می توانست سرنوشت جنگ را بدون استفاده از سلاحهای هسته ای تغییر دهد. خلبانان این هواپیما که از نقش تاخیری خود به خوبی آگاهی داشتند، خود را به شوخی «سرعت گیر جاده» می نامیدند.
نیاز به هواپیمای ضدتانک هیچگاه انکار نمی شد ولی در مورد اینکه آیا A-10 می تواند این وظیفه را برعهده بگیرد یا خیر، مباحث بسیاری درگرفت. مقامات بلندپایه ی نیروی هوایی تمایل داشتند برای انجام این ماموریت، گونه ی بهسازی شده ای از F-16A را جایگزین A-10 کنند و پس از پایان جنگ سرد و پیروی ایالات متحده، شایعاتی ایجاد شد تا این جنگنده را به گورستان هواپیماها بفرستند. این شایعات هیچگاه از سوی مقامات رسمی تایید نشد، ولی شواهد بسیاری بر این مدعا وجود داشت. برنامه ی تمرینات پروازی خلبانان A-10 کاهش یافته بود و حتا به نیروهای تحت تعلیم در پایگاههای هوایی گفته شد که در آینده برنامه های آموزشی آنها تغییر اساسی خواهد کرد.

اما وقوع جنگ سال 1991 در خلیج فارس و نمایش تماشایی و بسیار پرقدرت A-10 ها در از بین بردن صدها دستگاه تانک و خودروی زرهی صدام در جریان عملیات طوفان صحرا، نشان داد که طراحی این جنگنده بسیار دقیق و عاقلانه و کاملن منطبق با ماموریتهای محوله بوده است. A-10 ها در این نبرد حتا موفق به از بین بردن 2 فروند هلیکوپتر سنگین Mi-24 عراقی گشتند که از نظر آماری آنها را حتا از F-16ها نیز چابک و نیز برتر نشان می داد! A-10 ثابت کرد که جنگنده ای پرتوان و قابل اطمینان است.

گراز شب
در پائیز سال 1990 و هنگامی که شعله های جنگ در خلیج فارس زبانه کشید، نیاز به تغییراتی در A-10 ها آشکار گشت. زیرا این هواپیما را برای نبرد با نیروهای شوروی و آن هم در اروپا آماده کرده بودند. هنگامی که ارتش ایالات متحده در خلیج فارس درگیر جنگ شدید شبانه با واحدهای گارد ریاست جمهوری صدام شد، نیاز به A-10 بیشتر نمود پیدا کرد.. دو تن از فرماندهان عالیرتبه ی نیروی هوایی با یکدیگر گروهی از خلبانان داوطلب را آماده ی ماموریتی ویژه کردند: پرواز در میان نبرد در تاریکی مطلق. خلبانان از LCD های 6 اینچی رنگی متصل به جستجوگرهای مادون قرمز روی موشکهای هوا به زمین ماوریک خود بهره می بردند. هنگامی که خلبانان تمام موشکهای ماوریک خود را شلیک می کردند از منورهای روشن کننده استفاده می کردند. این گروه به همراه یک اسکادران دیگر با همین روش، تعداد بسیار زیادی از تانکها، نفربرهای زرهی و توپهای صدام را از بین بردند و به عنوان افتخاری بزرگ برای فرماندهان این عملیات، این گروه پروازی تمام ماموریتهای خود را با موفقیت کامل و بدون تلفات انجام داد. A-10 نام جدیدی به خود گرفته بود: «نایت هاگ» یا گراز شب. این موفقیتها و پیروزیهای چشمگیر در نبرد با عراق، نظر بسیاری از بدبینان و منتقدان را نسبت به این هواپیما تغییر داد.

A-10 در حال شلیک موشک AGM-65 (ماوریک)

 

خلبانان A-10 در جریان جنگ خلیج فارس، سپاسگذار مهندسانی بودند که با طراحی بی نظیر خود، مقاومت این هواپیما را در برابر ضربات وارده به بالاترین حد رسانده بودند به گونه ای که آنها می توانستند با هواپیمایی سوراخ سوراخ شده، سالم به پایگاه خود بازگردند.
بخشی از قابلیت هایی که این جنگنده را بی نظیر می سازد به قرار زیر است:
کابین خلبان A-10 با پوششی از تیتانیوم حفاظت می شود و سیستم های اضافی بیشتری نیز در محلهای گوناگون برای حفاظت بیشتر در برابر پدافند زمینی روی این هواپیما نصب شده است. موتورها که در قسمت عقبی بدنه و در بالاترین نقطه روی دو ستون نصب شده اند، ساخت جنرال الکتریک بوده و TF-34-100A نام دارند. که دارای نسبت کنارگذر زیاد و صدای کم بوده و به راحتی در منطقه ی جنگی قابل تعویض یا تعمیر هستند. خروجی این موتورهای مستقیمن بالای سکان افقی هواپیما قرار دارد و در نتیجه از آنها در برابر موشکهای ضدهوایی گرمایاب حفاظت می کند.
شیشه ی کابین خلبان 5/1 اینچ ضخامت دارد و گلوله ی 23 میلی متری ضدهوایی بر آن بی تاثیر است. این هواپیما قادر است تنها با یکی از 2 دم انتهایی خود به پرواز ادامه دهد. سوخت در مخازن جاسازی شده در قسمت ارابه ی فرود حمل می شود و در نتیجه در صورت صدمه دیدن بالها، خطری مخازن سوخت را تهدید نمی کند زیرا در همه ی جنگنده ها، سوخت در محفظه ی درون بالها ذخیره می شود. مخازن سوخت همچنین از سیستم های ضدحریق بسیار کارآمد بهره می جویند. برای مثال در چندین مورد، مخازن سوخت هواپیما دچار آتش سوزی شده بودند و خدمه تنها زمانی از این موضوع آگاه شده بودند که هنگام تخلیه ی مخازن با تفاله ها و ته نشین های کربنی برخورد کرده بودند. این امر کارایی بسیار قدرتمند سیستم های ضدحریق را ثابت می کند.
در عملیات طوفان صحرا، دو خلبان A-10 که سیستم های هیدرولیک هواپیمایشان به شدت صدمه دیده بود، توانستند با کمک سیستم های دستی به سلامت به سمت پایگاه بازگشته و بر زمین فرود آیند. این سیستم های دستی، سیستم های هیدرولیک را قطع کرده و هدایت با سیم (هدایت مکانیکی) را ممکن می سازند. همچنین خلبان دیگری موفق شد در حالی که 2 تیر از 3 تیر طولی نگهدارنده ی اصلی بال هواپیمایش به شدت آسیب دیده بود به سلامت فرود آید.
یک خلبان دیگر پس از اینکه هدف 4 گلوله از یک سلاح بسیار قدرتمند ضدهوایی 57 میلی متری قرار گرفت و در بدنه ی هواپیمایش 378 سوراخ ایجاد شد، توانست به راحتی به پایگاه خود بازگردد. کاری که بدون وجود صفحه ی محافظ بسیار قدرتمند تیتانیومی، ناممکن بود.
امروزه A-10 که اساسن برای حمله به اهداف زمینی تغییرات و بهسازی های فراوانی را به خود دیده است، پا را از ماموریت اصلی خود فراتر برده است. A-10 هایی که امروزه پرواز می کنند، آنهای نیستند که در جنگ خلیج فارس برعلیه صدام به کار رفتند. شاید بد نباشد که این A-10 های جدید را A-10P معرفی کنیم تا نشان دهیم تا چه حد با پیشینیان خود متفاوت هستند. کلید اصلی این بهسازی ها را شاید بتوان در اضافه کردن سیستم های کامپیوتری هدفگیری بسیار دقیق و ایمن در شرایط پرواز در ارتفاع کم (LASTE) دانست. این سیستم ها در جنگ خلیج فارس نیز روی A-10 ها نصب شده بودند ولی در آن هنگام این تکنولوژی جدیدی بود که برای استفاده در میادین نبرد واقعی چندان مناسب نبود زیرا خلبانان تمرین کافی با سیستم های جدید نداشته بودند.
نصب این سیستم های کامپیوتری در جنگنده های امروزی بسیار رایج و متداول است. اگرچه A-10 به سیستم هایی نیاز داشت تا با کمک آنها بتواند از ارتفاعهای بالا نیز سلاحهای خود را به سوی اهدف شلیک نماید.
در جنگ خلیج فارس خلبانان از ترس پدافند پرحجم عراق، ارتفاع پروازی خود را در حدود 12 هزار فوتی حفظ می کردند. ارتفاعی که از برد بیشتر موشکهای شانه پرتاب عراقی نظیر سام7 بیشتر بود. اما در این ارتفاع دقت نشانه روی A-10 کاهش پیدا می کرد که این مشکل را با افزایش حجم شلیک و مهمات استفاده شده جبران می کردند. گاهی برای اطمینان از نابود شدن یک واحد توپخانه ی عراق، به پرتاب 12 بمب از 2 هواپیما نیاز ایجاد می شد.

توپ 30 میلی متری بسیار قدرتمند A-10 با قابلیت نفوذ در زره تانک و نفربر

خلبانان عملیات طوفان صحرا، ساعتهای زیادی را صرف یادگیری علوم پرتاب بمب و استفاده از LASTE های اولیه نمودند. این آموزشها، شامل اندازه گیری دمای محیط اطرف، غلظت رطوبت هوا در آن ارتفاع، زاویه ی شیرجه و محاسبه ی سرعت باد مخالف بود که به خلبان اجازه می داد تا تنظیمات سیستم نشانه روی را با شرایط محیطی سازگار کند. خلبانان به خوبی می دانستند که مجبور خواهند بود تا تمام این محاسبات را در چند ثانیه انجام دهند؛ درست هنگامی که دماغه ی A-10 به سوی زمین بود و هواپیما با سرعت به سمت هدف شیرجه می رفت. به هر حال خلبانان به سرعت مشغول فراگیری و کسب مهارت در انجام این محاسبات سخت و پیچیده شدند. اگرچه این محاسبات ذهنی در تمرینها بسیار سخت و طاقت فرسا بودند ولی کارایی خود را در طول عملیاتهای جنگی به خوبی نشان دادند. در واقع هیچ تکنولوژی دقیقی وجود نداشت و پرتاب دستی بمب در آن هوای ناآرام تنها به مهارت و هنر خلبان بستگی داشت. LASTE پایان تمام این مشکلات بود. قلب این سیستم، کامپیوتری است مشابه آنچه که در هواپیمای A-7 (موسوم به کروسیر2) از آن استفاده می شد. سیستم مورد نظر به طور منظم اطلاعات دریافتی از LCD های سربالا (Head Up Display) را پردازش می کند و خلبان تنها در مدت زمان شیرجه به سمت هدف، نشانگر هدف را روی آن متمرکز می سازد تا سیستم LASTE زمان مناسب برای شلیک سلاحها را به خلبان اعلام کند. هواپیماهایی که از هدایت دستی برای پرتاب بمب استفاده می کردند به این سیستم مجهز شدند و این آغاز تغییرات بود. قبل از نصب LASTE روی هواپیماهای A-10 ، خلبانان مجبور بودند برای حفظ آمادگی و دقت 300 تا 400 بار پرتاب بمب را انجام دهند تا به نتیجه ای مناسب دست یابند. ولی با نصب سیستم های LASTE یک خلبان تازه کار هم به راحتی می تواند به اهداف حمله کرده و آنها را منهدم کند. هم اکنون اگر یک A-10 به یک تانک حمله کند، تانک شانسی برای سالم ماندن نخواهد داشت. دقت در هدفگیری دیگر به مهارت خلبان بستگی ندارد و این کار تمامن به سیستم های کامپیوتری سپرده شده است و یک خلبان تازه کار همچون یک خلبان باتجربه می تواند در یک نبرد واقعی شرکت کند.
برای برخی از خلبانان A-10 افزایش کارایی توپ 30 میلی متری پس از نصب سیستم LASTE بسیار شگفت آور است. پس از نصب LASTE کافی بود تا خلبانی نشانه گیر توپ را به سمت هدف مورد نظر گرفته و شلیک کند. با این سیستم به راحتی می توان از ارتفاع 15 هزار فوتی به اهداف شلیک کرد. گلوله ها از آن فاصله نیز بسیار موثر هستند و مهندسین A-10 بازهم در فکر افزایش این برد می باشند. LASTE با کمک سیستم کنترل دقیق وضعیت (PAC) یا (Precision Altitude Control) که به سیستم پایداری وضعیت SAS (معادل Stability Augmentation System) متصل است، دقت هدفگیری توپ را فوق العاده افزایش می دهد.
SAS سیستم استانداردی روی A-10 است و انجام مانورهای سنگین را در این هواپیما کنترل کرده و تسهیل می کند. بر خلاف F-16 که هدایت آن بدون سیستم های کامپیوتری تقریبن غیرممکن است، A-10 به طور طبیعی جنگنده ی پایداری است. علاوه بر LASTE از SAS هم می توان برای هدفگیری و شلیک کمک گرفت، زیرا نیرویی که توپ بسیار قوی هواپیما هنگام شلیک به بدنه ی آن وارد می کند بسیار زیاد است. سیستم شلیک سلاح در A-10 شامل چندین مرحله است: ابتدا سیستم PAC فعال می شود که اثر پرتاب ورودی از SAS را خنثا می کند و به خلبان امکان هدفگیری دقیق تر را می دهد. در مرحله ی بعد شلیک توپ آغاز می شود و با فعال شدن سیستم SAS هواپیما تقریبن بر روی هدف قفل می شود. به گفته ی یکی از خلبانان، پس از کشیدن ماشه ی شلیک توپ دیگر به راحتی نمی توانید تصمیم خود را عوض کنید! بلکه پس از کشیدن ماشه ی شلیک توپ بهتر است دیگر فقط شاهد نابودی هدف باشید.
پیش از نصب سیستم PAC ، خلبانان می توانستند پس از شلیک اقدام به هدفگیری دقیق کنند، ولی پس از نصب این سیستم، خلبانان با دقت هدفگیری کرده و سپس اقدام به شلیک می کنند. پیش از نصب سیستم LASTE به علت نیروی پس زنی شدید توپ، هواپیما تقریبن به این سو و آن سو پرتاب می شد و هدایت آن به سمت هدف بسیار مشکل می گشت. در آن هنگام از مشکلترین وظائف خلبان، حفظ خط آتش روی هدف بود. این مشکل حاد هم اکنون با نصب سیستم PAC برطرف شده است و پس از کشیدن ماشه، خط آتش کاملن روی هدف متمرکز خواهد شد.
علاوه بر سیستم هدایت خودکار هواپیما (Auto Pilot) که پروازهای طولانی مدت را برای خلبان، قابل تحمل تر می سازد، سیستم LASTE ایمنی بسیار بیشتری را برای خلبانی که با سرعت بالا به سمت هدف زمینی شیرجه می رود فراهم خواهد کرد. سیستم پیشگیری از برخورد با زمین (GCAS) یا (Ground Collision Avoidance System) خلبان را با صدای بسیار بلند از کاهش ارتفاع و احتمال برخورد با زمین آگاه می کند.
بهسازی دیگری که برای A-10 درنظر گرفته شده است، عینک دید در شب است. پیش از عملیات طوفان صحرا، خلبانان تمریناتی را برای عملیاتهای شبانه انجام می دادند ولی بخش اصلی تمرینات در روز انجام می شد. پس از نصب سیستم LASTE که نیاز به آن در جریان عملیات طوفان صحرا کاملن اثبات شد، نوبت به نصب سیستم های دید در شب رسید. خلبانان آمریکایی در نبرد با تانکهای گارد ریاست جمهوری عراق از سنسورهای خاصی بر روی موشکهای ماوریک خود برای دید در تاریکی یا دود و مه استفاده می کردند. این سنسورها دود یا حرارت ناشی از موتور تانکها یا حرارت ایجاد شده پس از شلیک در لوله ی توپ ها را شناسایی می کردند و سپس در LCD کابین خود موشک را بر روی هدف مورد نظر از فاصله ی 2 یا 3 کیلومتری قفل کرده و شلیک می کردند.
امروزه سیستم عینکهای دید در شب (NVG) یا (Night Vision Goggles) با کمک تجربیات ارزشمند بدست آمده از جنگ خلیج فارس بهبود بسیاری یافته اند. آزمایشات بلافاصله پس از جنگ آغاز شد و هم اکنون عینک دید در شب، جزو لاینفک و استاندارد A-10 هاست. با این حال سیستم NVG بی اشکال نیست. میدان دیدی که این عینکه به خلبان A-10 می دهد حدود 40 درجه می باشد که این محدودیت، خلبان را در ماموریتهای تهاجمی نزدیک به سطح زمین با مشکل و خطر جدی رو به رو می کند. بدیهی است که محدوده ی دید طبیعی بسیار بیشتر از محدوده ای است که با این عینکها در اختیار خلبان قرار می گیرد در نتیجه خلبان مجبور است به طور دائم سر خود را به اطراف بچرخاند که مشکلات دیگری پیش می آید. دید بد و ناکافی که افق را تیره و تار می سازد و موجب ایجاد سرگیجه می شود از مشکلات دیگر این عینک هاست. در ضمن خلبان باید در هنگام فرود یا سوختگیری هوایی این عینک را از روی صورت بردارد که این برای خلبانی که در تاریکی مطلق پرواز می کند به هیچ وجه خوش آیند نیست.
NVG ها معمولن با تقویت نورهای ضعیف محیط کار می کنند. یک شعاع نوری ضعیف می تواند برای سیستم های NVG کافی باشد و در مقابل نگاه کردن با NVG به ماه کامل در شب همچون نگاه کردن مستقیم به نور خورشید در وسط روز می تواند خلبان را به طور موقت ناتوان کند.

نمایی از دید ایجاد شده در شب در یکی از شبهای عملیات طوفان صحرا

در شبهای مطلقن تاریک و بدون نور ماه، خلبان می تواند با رها کردن منور، نور لازم را ایجاد کند. علاوه بر منورها از موشکهای ردیاب حرارتی نیز می تواند استفاده کند ولی مدت نوردهی آنها تنها یک دقیقه است. هر دو روش توجه دشمن را جلب می کند و از ایمنی عملیات به شدت می کاهد.. برای رفع این مشکل در آینده ی نزدیک خلبانان A-10 قادر خواهند بود از منورهای ویژه ای استفاده کنند که نوری از خود متصاعد می کنند که با چشم غیرمسلح قابل دیدن نیست ولی این منورها به وسیله ی خلبانانی که از NVG استفاده می کنند قابل دیدن هستند. راه حل دیگر منورهای موشکی هستند که هم اکنون در ارتش استفاده می شوند و نوری که از خود متصاعد می کنند با چشم غیرمسلح قابل دیدن نیست. خلبانان باتجربه ی جنگ خلیج فارس از بهسازی های A-10 برای عملیاتهای روزانه راضی بودند ولی بهسازی های مربوط به دید در شب برای آنها مهمتر می بوده است. خلبانان از سیستم های NVG در مجموع راضی هستند. این سیستم ها شب را تقریبن به روز تبدیل می کنند.
هنگامی که یک A-10 در نقش هواپیمای پیشرو انجام وظیفه می کند (Leader) با کمک یک نشانگر لیزری که بر روی انگشت خلبان نصب می شود می تواند هدف را به راحتی به دیگر نیروهای گروه هوایی نشان دهد. خلبان تنها کافی است با انگشت خود به سوی هدف اشاره کند و هر خلبان دیگری که NVG بر سر داشته باشد به راحتی هدف را شناسایی کند، حتا در شرایطی شعاع لیزری نیز دیده می شود.
در هنگام استفاده از نشانگرهای لیرزی، خلبانان عینکهای محافظ در برابر اشعه ی لیزر به چشم می زنند تا در صورت انعکاس اشعه ی لیزر، چشم آنها صدمه نبیند. از مزایای استفاده از این روش، حمله ی گروهی به یک هدف مشخص است. در گذشته ای نه چندانن دور، خلبانان با کمک خط آتش راکتهای شلیک شده از دیگر هواپیماها، هدف را شناسایی می کردند.
پذیرش هواپیمای A-10 و به خدمت گرفتن آن در ارتش، از سوی خلبانان حمایت می شود. خلبانان این هواپیما، عاشق پرواز با آن هستند و از این پرواز لذت بسیار می برند. یک خلبان A-10 می گوید: «برای من اصلن مهم نیست که این هواپیما چقدر زشت است، من به این هواپیما عشق می ورزم» (به نامی که خلبانان برای A-10 انتخاب کرده اند دقت کنید: گراز زگیل دار )
بهسازی های این هواپیما هنوز ادامه دارد. نصب سیستم مکان یابی جهانی (GPS) ، نصب سیستم ناوبری اینرسیایی (INS) از این جمله هستند. همچنین یک سیستم پردازش اطلاعات همانند آنچه که در F-15 و F-16 نصب شده است برای A-10 در نظر گرفته شده است که با کمک آن می توان اطلاعات ماموری;ت، مسیر پروازی و دیگر اطلاعات را پیش از انجام ماموریت به کامپیوتر دستگاه سپرد.

مدت زمان مورد نیاز برای انجام سرویس
مدت زمان استاندارد سرویس این هواپیما پس از 8000 ساعت است. هرچند که پس از اصلاحات انجام شده در سال 2005 این زمان به 12000 ساعت افزایش یافته است که انجام این اصلاحات مدت زمان در سرویس ماندن این جنگنده را تا سال 2016 تضمین می کند. اما با انجام تغییرات جدید اعمال شده، زمان سرویس تعمیراتی این هواپیما را بین 18000 تا 24000 ساعت افزایش خواهد داد و باعث خواهد شد این جنگنده تا سال 2028 همچنان در سرویس باقی بماند.

برخی مشخصات فنی A-10
ماموریت: پشتیبانی نزدیک از عملیات نیروهای زمینی
سازنده: Fairchild Republic Co.
پاور: دو موتور توربوفن ساخت جنرال الکتریک TF-34-GE-100
کشش: 9065 پوند برای هر موتور
طول بدنه: 53 فوت و 4 اینچ (16/16 متر)
ارتفاع: 14 فوت و 8 اینچ (42/4 متر)
طول دو سر بال: 57 فوت و 6 اینچ (42/17 متر)
حداکثر سرعت: 420 مایل بر ساعت (56/0 ماخ = 676 کیلومتر بر ساعت)
حداکثر وزن هنگام برخاست: 51000 پوند (22950 کیلوگرم)
برد عملیاتی: 800 مایل (1280 کیلومتر)

تسلیحات:
یک توپ بسیار قدرتمند 30 میلی متری GAU-8/A
تا 16000 پوند (7200 کیلوگرم) انواع تسلیحات در 8 مقر زیر بالها و 3 مقر زیر بدنه
قابلیت حمل انواع منحرف کننده های موشکهای ضدهوایی نظیر Flare ، Chaff و سیستم های پیشرفته ی اخلاگر الکترونیک
انواع راکتهای 75/2 اینچی (7 سانتی متری)
انواع بمب های سقوط آزاد نظیر MK82 و MK84 و MK77 و MK20 و بمب های سری CBU
موشکهای هدایت شونده ی تلویزیونی AGM-65 ماوریک
موشک هوا به هوای سایدوایندر AIM-9M
بمب های هدایت لیزری GBU10 و GBU12
قیمت: 13 میلیون دلار

 

ذکر منبع

با سلام

ایندفعه میخوام در مورد یه سری اتفاقاتی که من در بعضی وبلاگها مشاهده کردم بگم:

با توجه به اینکه مدیر وبلاگ در قسمت  سمت چپ وبلاگ گفتن استفاده از مطالب با ذکر منبع مجازه ولی من در بسیاری از وبلاگها مطالبی که البته خودم از چند کتاب گرفتم و خلاصه کرده بودم و یه سری حرفا که البته ربطی به مسایل نظامی نداشت در اخرشون اضافه کردم درست عین مطالب خودمون رو در بسیاری از وبلاگها دیدم....باید بگم متاسفم که این افراد مطالب رو بدون ذکر منبع میدزدند و باز متاسف برای کسایی که همون مطالب رو از وبلاگایی که مطالب رو از ما میگیرن و منبعشو نمیزنن.....به هر حال استفاده از مطالب با ذکر منبع مجازه و این بار اگه چنین چیزی مشاهده شه مجبوریم برای وبلاگ کد قفل کننده بزاریم....

در مورد نظر دهنده ها مدیر وبلاگ باهاتون ایجاد لینک میکنه و یه پیام مستقیم به مدیر وبلاگ بدید....

ممنونم و موفق باشید....

پاسخ ها

در مورد ارتش ايران و توانايي هاش اوايل وبلاگ(از زمان ساخت وبلاگ)توضيحاتي داده شده و در اينده هم همچنان ادامه داره .اين وبلاگ در مورد همه نظاميان(كشورهاي مختلف)مطلب مينويسه و عكس ميزاره.....

در مورد بمب افكن هاي روسي(خودتون ميگيد بمب افكن) بهتره به وبلاگهايي سر بزنيد كه در مورد صنايع هوايي و جنگنده ها مطلب مي نويسند(بمب افكن و نابودي اف ۱۸!!!!!!؟؟؟؟كمي بيشتر فكر كنيد سمانه خانم)  

در مورد دستاورد هاي نظامي صنايع دفاع ايران سايت جنگ افزار رو بهتون پيشنهاد مي كنم و سايت مربوط به صنايع دفاعي ايران....لينك مربوط به مجله جنگ افزار در قسمت پيوندها هست...

در مورد مخفف نيروي ويژه پليس ايران در جواب بايد بگم مخفف نيروي ويژه پليس ايران نوپو ميباشد

يعني نيروي ويژه پاد وحشت و يا نيروي ويژه پيروان ولايت(نوپو)

موفق باشيد

پاسخ به سوالات

سلام

امیدوارم خوب باشین ایندفه به چند تا سوال جواب میدم

اقای علیرضا:

به نام خدا
با عرض سلام و خسته نباشید
سوالی دارم :
آیا بین درجاتی که در سپاه ، ارتش و نیروی انتظامی داده می شود از نظر رتبه و مقام تفاوتی وجود دارد؟
مثلا : رتبه سروان سپاه و ارتش از سروان نیروی انتظامی بیشتر است یا تفاوتی ندارد؟
با تشکر

جواب:این سه نهاد زیر نظر وزارت دفاع و هر سه از یک ارگان هستند و رتبه بندیشونم یکیه.درجاتشون هم یکیه ولی از نظر اسمی مثلا در سپاه درجه ای به اسم رزمیار اول یا دوم داریم اما در جاهای دیگه نه

در مورد اپ کردن بعضیا مطالب قبلی رو میخونن برای اینکه مطلب جدید بیاد دستتون حتما روی لینک صفحه نخست کلیک کنید.

پاسخ به برخی انتقادات و سوالات

با سلام

در جواب به برخی انتقادات و سوالات این مطلبو پست میکنم:

اقای داوود م این وبلاگ از نظامیان امریکایی و نیروهای پیمان اتلانتیک شمالی یا ناتو و همچنین از نیروهای ویژه حمایت میکند....البته اینجا دولت امریکا در نظر گرفته نمیشه پس ما اینجا فقط مطالب نظامی و حمایتهایی که میشه ربطی به سیاست نداره لطفا دیگه از انتقاداتی که میشه بحث سیاست جلو نیاد...پس اگه نیاز به تکرار باشه میگم که اینجا فقط از ارتش های حرفه ای و تاکتیک و حواشی و.... بحث میشه...ارتش ایران هم جای خود داره....از هر ارتشی مطلب نوشته میشه ولی برای ارتش ایران وبلاگهای دیگری هم هست مثل وبلاگ رامتین یا نیروهای مسلح ایران........اونجا بهتر بحث میشه..

اقای نیما س کم کم در مورد همه ی سلاحهای پیشرفته ای که در اختیار ارتش امریکا هست بحث میشه و در نظر دارم از ایکس ام ۸ هم مطلب بنویسیم.....

اقای محمد در مورد سربازان اینده کشور امریکا عکس رو براتون در نظر دارم:

سرباز سمت چپ سرباز اینده امریکاست...

و چندین انتقاد دیگه که نیازی به جواب انها نیست....مثل انتقادی که کرده بودن که چرا وبلاگ فقط از ارتش امریکا حمایت میکنه و از ارتشهای دیگه حمایت نمیکنه  ... ما اینجا فقط دید نظامی داریم نه سیاسی.... پس از این ارتش حمایت میشه....

و در مورد نظرات بگم که بعضی ها انتقاد کرده بودن که چرا نظرات پس از تایید نمایش داده میشه در این مورد باید بگم که متا سفانه بعضی از بازدید کنندگان می اومدن و حرف های نا جور می زدن واسه همین مجبور شدم این کارو بکنم ولی دوباره به حالت عادی برش می گردونم چون اصلا دوست ندارم وبلاگو قفلو زنجیر کنم دوست دارم هر کس ازادانه نظرشو بده و ۱۰۰٪ قابله احترامه.

america

 

این تصویر باید یادتون باشه که اینجا لحظه انفجاره برای این دو نظامی امریکایی

فعلا.....

نویسنده:جیمی

بمب اتمی

بمب اتمی نام رایج وسائل انفجاری است که در آن‌ها از انرژی آزاد شده در فرآیند شکافت هسته ای برای تخریب استفاده می‌شود.

نخستین بمب اتمی در سال ۱۹۴۴ در جریان جنگ جهانی دوم در آمریکا ساخته و آزمایش شد.آمریکاتنها کشوری است که از این بمب  استفاده نظامی کرده است. شوروی در سال ۱۹۴۹ دارای بمب اتمی شد.

نکاتی در مورد بمب‌های هسته‌ای

منطقه انفجار بمب‌های هسته‌ای به پنج قسمت تقسیم میشود:1- منطقه تبخیر 2- منطقه تخریب کلی 3- منطقه آسیب شدید گرمایی 4- منطقه آسیب شدید انفجاری 5- منطقه آسیب شدید باد وآتش. که در منطقه تبخیر درجه حرارتی معادل سیصد میلیون درجه سانتیگراد بوجود می آید و هر چیزی، از فلز گرفته تا انسان وحیوان، در این درجه حرارت آتش نمیگیرد بلکه بخار می‌شود.

اثرات زیانبار این انفجار حتی تا شعاع پنجاه کیلومتری وجود دارد و موج انفجار آن که حامل انرژی زیادی است می تواند میلیون‌ها دلار تجهیزات الکترونیکی پیشرفته نظیر ماهواره‌ها و یا سیستم‌های مخابراتی را به مشتی آهن پاره تبدیل کند و همه آنها را از کار بیندازد.

اینها همه اثرات ظاهری و فوری بمب‌های هسته‌ای بود ولی پس از انفجار تا سال‌های طولانی تشعشعات زیانبار رادیواکتیو مانع ادامه حیات موجودات زنده در محل‌های نزدیک به انفجار می‌شود.

پرتو رادیو اکتیو از سه پرتو آلفا، بتا و گاما تشکیل شده است. نوع گامای آن از همه خطرناک تر است و با توجه به فرکانس بسیار بالا، جرم و انرژی بالایی که دارد اگر به بدن انسان برخورد کند از ساختار سلولی آن عبور کرده و در مسیر حرکت خود باعث تخریب ماده دزوکسی ریبو نوکلوئیک اسید یا همان DNA و سرانجام زمینه را برای پیدایش انواع سرطان ها، سندرم‌ها ونقایص غیر قابل درمان دیگر فراهم می کند وحتی این نقایص به نسل‌های آینده نیز منتقل خواهد شد.