در اینجا به معرفی دو مدل از UAV می پردازیم :

۱)RQ-1 : مدل پریدتور RQ-1 یک UAV شناسایی است که حرف R در ان مخفف واژه ی RECONNAISSANCE به معنای شناسایی و بازدید مقدماتی از وضع دشمن است.

طراحی ساده و سبک بدنه پریدتور ظرفیت حمل بار ان را به ۲۰۴ کیلو گرم رسانده و از یک مخزن سوخت ۵/۳۷۸ لیتری نیز بهره مند است.این خصوصیت پرید تور را به یک هواپیمای جاسوسی تمام عیار تبدیل کرده است.بطوری که که میتواند بیش از ۲۴ ساعت را در حال دیده بانی مواضع دشمن در اسمان سپری کند.

این UAV همچنین از سیستم ها و تجهیزات فوق پیشرفته ای برای دیده بانی و شناسایی دشمن بهره مند است که از جمله ان میتوان به دوربین های دماغه ای رنگی جهت هدایت هواپیما توسط اعضای واحد کنترل که کیلومتر ها دورتر از پریدتور در محیطی امن و ارام مشغول دیده بانی مواضع دشمن در خط مقدم هستند و همچنین دوربین های مختلف مادون قرمز برای دید در شب و رادار های ترکیبی پیشرفته جهت دید در مه و ابر و دود اشاره نمود .

                                         واحد کنترل پریدتور شناساگر RQ-1

۲)MQ-1 : داشتن یک ‌UAV که علاوه بر شناسایی برای مبارزه نیز اماده باشد ضروری است اینجاست که پرید تور شکارچی MQ-1 وارد عمل میشود.

تعویض دوربین های متعدد RQ-1 با یک سیستم هدف یابی پیشرفته به نام MTS و مجهز کردن ان به دو موشک HELL FIRE ان را به یک مبارز اتوماتیک در خط مقدم جنگ تبدیل کرده است.MTS دارای سیستم هدف یابی موشک HELL FIRE  AGM-114 می باشد:

                                               موشک HELL FIRE  AGM-114

سازمان اطلاعات امریکا (CIA) از MQ-1 برای تعقیب یکی از عاملان حوادث یازدهم سپتامبر بهره برد.همچنین به تازگی نیز (CIA) از انها برای حمله به تروریست های القاعده در پاکستان استفاده می کند. 

از جمله طرح های دیگر میتوان به جالب طرح هانترکیلر اشاره کرد که یک پهپاد کم هزینه و یک بار مصرف میباشد که دارای برد ۳۰۰۰ ناتیکال مایل و مداومت پروازی ۱۲ ساعت است.این پهپاد با موتور ملخ دار به منظور حمل توسط پرتابگر بمب افکن های ب-۱ و ب-۲ ساخته شده است.بر روی هر پرتاب گر می توان ۶ فروند پهپاد راجای داد که هر کدام ۵۰۰ پوند مهمات را حمل میکنند.برای این پهپاد ها میتوان تا ۳۰ دقیقه پیش از حمله هدفی را مثلآ توسط نیروهای ویژه تعریف نمود.    

خانواده این نوع بمب ها یکی از پرکاربرد ترین نوع تسلیحات میباشد که تقریبآ برای همه نوع عملیات مورد استفاده قرار میگیرند از جمله این بمب ها میتوان به:

MK-84/MK-83/CBU-97 و .....اشاره کرد.مدل MK از نوع انفجاری و مدل CBU از نوع خوشه ایی میباشد.

                                                    بمب MK-84

بمب های هدایت شونده:

در جنگ ویتنام استفاده از بمب های هدایت دقیق شروع شد که با نصب کیتهای هدایت و کنترل بر روی این بمب ها به انها این توانایی را میداد که روی مسیری که به وسیله لیرز تعیین می شد به سوی هدف حرکت کنند.این بمب ها که اجداد بمب های هدایت شونده لیزری امروزی هستند بعد ها به بال های جمع شونده با نسبت منظری بالا مجهز شدند که سبب افزایش برد انها در ارتفاع پایین میشد.همچنین با نصب سامانه مکانیابی جهانی دقت این بمب ها حین عملیات در شرایط اب و هوایی نامناسب افزایش یافت.هر چند با به کار گیری سامانه هدایت تلویزیونی و تصویر ساز مادون قرمز در بمب های سری GBU-15 بویینگ و نمونه موتور راکتی AGM-130 دقت بمباران انها در روز و شب افزایش یافته ولی همچنان افزایش دقت بمباران در شرایط نامناسب جوی به صورت یک مسئله مهم باقی مانده است.

                                         بمب GBU-15 مجهز به هدایت تلویزیونی و تصویر ساز مادون قرمز

                             بمب AGM-130 مجهز به هدایت تلویزیونی و تصویر ساز مادون قرمز

برای حل این مشکل تولیدکنندگان به استفاده از سامانه های هدایت ترکیبی روی اورده اند که از هدایت ترکیبی اینرسیایی و مکانیابی جهانی سود میبرد.نمونه شاخص این گروه سلاح دورایستایی مشترک AGM-154 ساخت ریتان است که دارای بال های جمع شونده با نسبت منظری بالا و هدایت تصویر ساز مادون قرمز به همراه سامانه مکانیابی جهانی است.نمونه پایه این بمب AGM-154A میباشد که در حقیقت یک پخش کننده زیر مهمات است در حالی که نمونه AGM-154C مجهز به سر جنگی چندگانه نفوذکننده می باشد که حین حمله به اهداف مستحکمی نظیر اشیانه هواپیماها با عبور از پوشش اولیه خاکی پناهگاه خرج شکل گرفته ان منفجر و با ایجاد سوراخی درون لایه بتونی راه عبور سر جنگی نفوذی را باز می کند.

                                                    بمب AGM-154C مجهز به سامانه هدایت ترکیبی

موشک های ضد رادار:

نابود سازی دفاع هوایی دشمن وظیفه بسیار مهمی است که بر عهده موشک های ضد رادار گذاشته شده است. با روشن شدن اهمیت حمله سریع به تشعشعات راداری فعال در جنگ ویتنام موشک های ضد رادار فراصوتی توسعه یافتند.نمونه این نوع تسلاحات موشک ضد رادار پرسرعت AGM-88 هارم(HARM) میباشد که برای نخستین بار در سال ۱۹۸۶ برای نابودی سایتهای موشکی لیبی و در سالهای اخیر برای نابود کردن مختل کننده های سامانه مکانیابی جهانی ساخت روسیه که در خدمت ارتش عراق بودند استفاده شد.در حال حاضر شرکت ((الیانت تک سیستمز)) در حال توسعه موشک هدایت شونده ضد رادار پیشرفته AGM-88E با استفاده از سامانه ترکیبی جستجوگر راداری غیرفعال و فعال موج میلیمتری است که سبب بوجود امدن توانایی حمله به هدف حتی پس از خاموش شدن رادار میشود.

                                                                 موشک ضد رادار AGM-88

موشک های کروز:

نخستین کاربرد موشک های کروز V-1 المان حمله به اهداف گسترده ایی نظیر شهر لندن بود. ولی اهداف اصلی مدنظر در طراحی موشک کروز حمله به انواع اهداف ثابت زمینی در قلمرو دشمن است که به وسیله یک شبکه دفاع هوایی قدرتمند محافظت می شود.این موشک ها به دلیل برد بالایی که دارند از یک موتور توربینی استفاده می کنند و همچنین برای افزایش دقت از یک سامانه هدایت خودکار بر پایه جستجوگر تصویرساز مادون قرمز بهره میبرند.

پرکاربرد ترین موشک کروز هوا پرتاب AGM-86 است که برای اولین بار در سال ۱۹۸۲ بر روی هواپیمای B-52 نیروی هوایی امریکا عملیاتی گردید.ان هواپیماها قادر بودند در هر نوبت پروازی ۸ تیر از این موشک ها را در داخل و ۱۲ تیر را در خارج بدنه حمل کنند.از سال ۱۹۸۶ بویینگ کار تبدیل نمونه های پایه AGM-86B مجهز به سر جنگی اتمی را به نمونه متعارف  AGM-86C اغاز نمود.نمونه متعارف از سامانه مکانیابی جهانی به جای سامانه مقایسه عوارض زمین استفاده می نمود.در طول جنگ خلیج فارس تعداد ۳۵ تیر AGM-86C به سوی اهدافی در عراق پرتاب شد که امار نشان میداد دو برابر بیشتر از تاماهاوک های نیروی دریایی از مسیر خود منحرف شدند.برای حل این مشکل در سال ۱۹۹۶ با به کارگیری یک سامانه مکان یابی جهانی بهینه شده دقت موشک های AGM-86C بلاک ۲ که از یک سر جنگی منفرد نفوذ کننده پیشرفته لاکهید مارتین بهره می بردند در پروازهای با مداومت ۵/۴ ساعت تا ۵/۲ متر افزایش یافت.نیروی زمینی امریکا علاوه بر نمونه های فوق از یک موشک کروز پیشرفته پنهانکار موسوم به AGM-129A مجهز به سر جنگی حرارتی اتمی W-80-1 با قدرت ۵ تا ۱۰ کیلوتن بهره می برد که در یک جنگ اتمی می تواند به عنوان پشتیبان موشک های AGM-86B عمل نماید.

                                                                    موشک کروز AGM-86

موشک های ضد کشتی:

هرچند نمونه های بارز موشک های این گروه AM39 فرانسوی و AGM-84 هارپون امریکایی میباشند اما گونه سبکتر و توربوفن AGM-119 موسوم به پنگوئن محصول شرکت کانگزبرگ نیز برای استفاده بر روی جنگنده F-16 و بالگرد سی هاوک تغییر یافته است.در حالی که بسیاری از موشک های ضد کشتی از هدایت راداری فعال سود می برند پنگوئن و جایگزین پنهانکار ان از یک جستجوگر تصویرساز مادون قرمز برای هدف گیری بخش پایینی شناورها استفاده می کنند.

                                                         موشک ضد کشتی AGM-84

و در نهایت لازم به ذکز است که هم اکنون پنتاگون توسعه سلاح های نفوذ کننده با توانایی تولید حرارت بسیار بالا جهت نابودی تاسیسات بیولوژیکی/شیمیایی و هسته ایی دشمن را در دستور کار خود قرار داده است.به نظر میرسد که تنها راه حمله به چنین اهداف مستحکمی که بعضآ در عمق چند صد متری زیر لایه های مستحکم گرانیتی قرار گرفته اند استفاده از موشک های مافوق سنگین با سر جنگی اتمی کوچک باشد. هر چند سلاح هایی همچون  B61-11 که قابلیت استفاده از سر جنگی اتمی به قدرت ۳/۰ تا ۳۴۰ کیلو تن را دارند می توان انتخاب مناسبی برای این اهداف دانست اما با پیشرفت علم و مقاوم تر شدن این گونه مراکز حساس باید به سلاح های قدرتمند تر و غیر هسته ای دست یافت.

تذکر: در صورت استفاده از مطالب نام وبلاگ را حتمآ ذکر کنید. با تشکر/مدیریت وبلاگ CSA   

                                ---------------------------------------------------------

                                 ---------------------------------------------------------

هواپیماهای عمود پرواز av-8 و هلی کوپتر ch-53e را در تصویر بالا مشاهده میکنید.    

با سلام

ایندفعه میخوام در مورد یه سری اتفاقاتی که من در بعضی وبلاگها مشاهده کردم بگم:

با توجه به اینکه مدیر وبلاگ در قسمت  سمت چپ وبلاگ گفتن استفاده از مطالب با ذکر منبع مجازه ولی من در بسیاری از وبلاگها مطالبی که البته خودم از چند کتاب گرفتم و خلاصه کرده بودم و یه سری حرفا که البته ربطی به مسایل نظامی نداشت در اخرشون اضافه کردم درست عین مطالب خودمون رو در بسیاری از وبلاگها دیدم....باید بگم متاسفم که این افراد مطالب رو بدون ذکر منبع میدزدند و باز متاسف برای کسایی که همون مطالب رو از وبلاگایی که مطالب رو از ما میگیرن و منبعشو نمیزنن.....به هر حال استفاده از مطالب با ذکر منبع مجازه و این بار اگه چنین چیزی مشاهده شه مجبوریم برای وبلاگ کد قفل کننده بزاریم....

در مورد نظر دهنده ها مدیر وبلاگ باهاتون ایجاد لینک میکنه و یه پیام مستقیم به مدیر وبلاگ بدید....

ممنونم و موفق باشید....

 در حال حاضر ناوهای هواپیمابر گوناگونی در دنیا وچود دارند. اما ناوهای هواپیمابر کلاس نیمیتز هم از لحاظ تعداد و هم از لحاظ شهرت حرفی برای دیگر ناوها باقی نگذاشته اند.ناو های هواپیمابر کلاس نیمیتز از اتصال بیش از ۱۰۰۰۰۰۰۰۰۰ قطعه به یکدیگر ساخته شده اند و انها را می توان از پیچیده ترین ساخته های دسته بشر دانست. این ناوها برای انجم چهار هدف اصلی طراحی و ساخته شدند: حمل انواع هواپیماها به دورترین نقاط دنیا/نشت و برخاست هواپیماها/ایفای نقش مرکز فرماندهی متحرک برای عملیت نظامی و جای دادن افراد و کارکنان. این ناوها برای انجام وظایف ذکر شده نیاز به چندین بخش دارند: یک کشتی/یک پایگاه هوایی و یک شهرک. بخش های اصلی نیز زیر مجموعه هایی دارند که عبارتند از:

عرشه پروازی: سطحی صاف برای نشست و برخاست هواپیماها

اشیانه: فضایی در زیر ناو برای نگه داری حدود ۸۰ تا ۱۰۰ فروند هواپیما در زمانی که از انها استفاده نمی شود

جزیره: ساختمانی روی عرشه پروازی که محل تجمع افسران و کنترل پرواز و هدایت ناو می باشد. جزیره ناو در واقع مرکز فرماندهی عملیات عرشه پروازی و کل ناو است. این جزیره معمولا حدود ۴۶ متر ارتفاع دارد اما عرض و پهنی ان تنها ۶ متر است. در قسمت بالای جزیره  مجموعه رادارها و انتن های ارتباطی وجود دارد که وظیفه کشف و شناسایی هواپیماها/کشتی ها و موشک های خودی و دشمن/سیستم های جنگ الکترونیک و سیستم های ماهواره ای جهت پرتاب موشک های دور برد و همچنین ارسال ودریافت علائم ماهواره ای و تلویزیونی را بر عهده دارند.

استراحتگاه: محلی برای خوردن غذا/خوابیدن و تفریح کارکنان

پیشرانه: برای تامین نیروی رانش ناو و نیروی الکتریکی واحد های داخلی ان

و...............

حرکت در اب:

ناوهای هواپیمابر درست مانند کشتی های معمولی با چرخش پروانه در داخل اب حرکت می کنند. البته چهار پروانه پیچی برنزی ناوها که طولی برابر ۴/۶ متر دارند با پروانه های یک کشتی معمولی تفاوت بسیاری دارند. از سوی دیگر نیروی رانش ناوها نیز بسیار بیشتر است. هر یک از پروانه ها به یک محور بلند وصل شده اند که این محور نیز به یک توربین بخار وصل می شود. نیروی لازم برای حرکت این توربین نیز توسط راکتور های هسته ای تامین می شود. ناو های هسته ای می توانند بدون سوختگیری ۱۵ تا ۲۰ سال فعالیت کنند.

بلند شدن از یک ناو هواپیمابر:

میدانیم که هواپیماها برای برخاست نیاز داند که حجم زیادی از هوا را روی بال هایشان به حرکت در اورند تا نیروی برا تولید شود. با توجه به طول اندک عرشه پروازی جنگنده ها نمی توانند بر روی ان خزش کنند تا به نیروی برای لازم دست پیدا کنند بنابرین از برخی تجهیزات کمکی استفاده می کنند. یکی از این تجهیزات فلاخن ها هستند که هواپیما را در فاصله کوتاه به سرعتی بالا می رسانند. وقتی هواپیما بر روی باند اماده پرواز شد مسئول فلاخن سوپاپ ها را باز می کند تا سیلندر های فلاخن با بخار پر فشار حاصل از راکتورهای ناو(۲ عدد) پر شوند. مسئول فلاخن به دقت مراقب فشار گاز خواهد بود تا از حد مجاز بالا تر نرود. اگر فشار بخار کم باشد هواپیما نمی تواند به سرعت کافی دست پیدا کرده و به داخل اقانوس می افتد و اگر فشار خیلی زیاد باشد ممکن است ارابه فرود را شکسته و از جا بکند. وقتی سیلندر ها به سطح فشار مورد نظر رسیدند خلبان موتور ها را روشن می کند. در حالی که موتور ها نیروی رانش زیادی ایجاد می کنند نگهدارنده ها هواپیما را در حالت ثابت نگه می دارند. مسئول فلاخن پیستون ها را رها می کند و هواپیما به سمت جلو پرتاب می شود.

فرود روی عرشه:

فرود روی عرشه پروازی یکی از پیچیده ترین کارهایی است که یک خلبان می تواندانجام دهد. طول عرشه پروازی حدود ۱۵۰ متر است که برای فرود یک هواپیما بسیار کم می باشد. روی عرشه پروازی ناو چهار ردیف کابل متوقف کننده وجود دارد که در فاصله ۱۵ متری یکدیگر قرار دارند جنگنده ها برای فرود به یک قلاب مجهز هستند که در قسمت عقب قرار دارد. خلبان باید قلاب را در داخل یکی از این کابل ها گیر دهد.این کابل ها در سطح ناو گسترده می شوند و از دو طرف به سیلندر های هیدرولیکی در زیر عرشه پروازی وصل می گردند. وقتی قلاب یه یکی از این کابل ها گیر کند ان را به جلو می کشد و سامانه سیلندر هیدرولیکی انرژی وارد شده را جذب میکند تا هواپیما متوقف شود. این کابل ها می توانند هواپیمایی به وزن ۲۴۵۰۰ کیلوگرم را که با سرعت ۲۴۱ کیلومتر بر ساعت در حال فرود است را در مسافت ۹۶متر متوقف کنند.

                                                کابل نگهدارنده به خوبی در زیر هواپیما مشخص می باشد

سیستم دفاعی ناو:

کشتی‏ های پشتیبانی کننده هر ناو هواپیمابر به طور معمول عبارتند از: رزمناو مجهز به سامانه دفاعی (نظیر Aegis)/ناوشکن/یک یا دو ناوچه/دو یا سه زیردریایی و هلیکوپتر های ضد زیردریایی و...... وظیفه این گروه محافظت از ناو در برابر حملات هوایی/موشکهای ضدکشتی/تهدیدات زیرآبی و.....می باشد.در خود ناو نیز موشک های ضد هوایی بسیار پیشرفته اسپارو/توپ های ضد هوایی/سیستم های اخلال گری رادار/منحرف کننده های موشک و اژدر وجود دارد. علاوه بر همه اینها هواپیمای اف-۱۸ که به عنوان مهمترین مکمل و سیستم دفاعی ناو می باشند همیشه ۲ الی ۳ فرود انها کاملآ عملیاتی هستند تا در صورت بروز خطر به سرعت وارد عمل شوند.

مفهوم رنگ لباس های کارکنان ناو:

ابی: مسئول حمل ونقل هواپیماها/مسئولان اسانسور/رانندگان یدک کشها/مسئولین تلفن

بنفش: مسئولان سوخت رسانی هوایی

سبز: خدمه فلاخن و کابل نگه دارنده/کارکنان تعمیر و نگهداری هنگ هوایی/کارکنان حمل ونقل بار/مسئولان رفع مشکلات تجهیزات زمینی/حرکت دهنده های قلاب/مسئولان عکس برداری/کارکنان سیگنال های فرود هلیکوپتر ها

زرد: مسئولان حمل ونقل هواگردها/افسران فلاخن و قلاب نگهدارنده/مسیر یاب های هواپیماها

قرمز:مسئولان جنگ افزار/خدمه سانحه و حادثه/مسئولان مواد منفجره

قهوه ایی: کاپیتان های هواپیماهای هنگ های هوایی/مسئولان هدایت هنگ های هوایی

سفید: کارکنان کنترل کیفی هنگ هوایی/ناظران هواپیماهای اسکادران/خدمه تامین اکسیژن مایع/ناظران ایمنی و کارکنان بخش پزشکی

تصویر برش خورده ناو:  

                    نکته:کیفیت این عکس بالاست بعد از کپی کردن ان بر روی هارد انرا در سایز اصلی مشاهده کنید.

قسمت های نوشته شده در بالای ناو به ترتیب از سمت راست به چپ:

تعمیرگاه و محل ازمایش موتورهای جت هواپیماها/قایق های نجات/اتاق های اماده سازی اسکادران/پرتاب کننده های موشک های اسپارو/موتور های نگهدارنده سامانه فرود/بالابر های هواپیما/رادار جستجوی هوایی/جرثقیل متحرک/جزیره/منحرف کننده های جریان جت/بالابر هواپیما/عرشه اصلی/بالا بر هواپیما/محل کنترل پرتاب افسر فلاخن/منحرف کننده های جریان جت/اتاق لوله کشی قلاخن/فلاخن ها/توپ/پرتاب کننده های موشک های اسپارو/محل زندگی خدمه/مسلسل ها

قسمت های نوشته شده در زیر ناو به ترتیب از راست به چپ:

سامانه جنگ افزاری کوتاه برد فاناکس/سکان هدایت/۴ پروانه/محل قرار گیری افسر سیگنال فرود/محل مسلح سازی موشک/موتور خانه اصلی/سامانه فرود اپتیکی/سیلندر فلاخن/سامانه جنگ افزاری کوتاه برد فاناکس

    ارتفاع کلی: ۲۲۴ پا به اندازه یک ساختمان ۲۴ طبقه

    حجم اب جابه جا شده توسط ناو: ۹۷۰۰۰ تن

    مساحت کلی عرشه پروازی: ۸/۱ هکتار

    طول عرشه پروازی: ۳۳۳ متر

    عرض عرشه پروازی: ۷۸ متر

    گنجایش ذخیره سوخت هواپیما ها: ۵/۱۲ میلیون لیتر

    تعداد تلفن ها در داخل ناو: بیشتر از ۲۵۰۰ دستگاه

    تعداد تلویزیون ها در داخل ناو: بیشتر از ۳۰۰۰ دستگاه

    طول کلی سیم کشیهای داخلی: بیشتر از ۱۶۰۰ کیلومتر

    حجم ذخیره سازی غذای منجمد یا خشک: برای ۶۰۰۰ نفر در ۷۰ روز

    تعداد دندان پزشکان: ۵ نفر

    تعداد پزشکان: ۶ نفر

    تعداد تخت ها: ۵۳ تخت    

S.W.A.T

یکی ازگروهایی که ازشهرت جهانی برخوردار است گروه تاکتیکها وجنگ افزارهای ویژهswat می باشد. ازجمله ماموریتهایی که نیروهای swatمیتوانند انجام دهند عبارتند از:

                                    -----------------------------------------------------

                                       ---------------------------------------------------