by : A.R.M.I.N.

by : A.R.M.I.N.

:WOMEN SOLDIER

با وجود اینکه تعدادی از نیروهایی  که ارتش امریکا تو عراق از دست داده زن بودن ولی معمولآ زن ها تو این ارتش پست هایی نظیر: پزشک امداد رسان . خلبان نیروی هوایی . تکنسین پرواز و .... دارن و کمتر تو درگیری های زمینی شرکت می کنن ولی با این وجود نیروهای ضربتی حرفه ای وجود داره  که زن هستن و الان هم تو عراق مستقرن. اینو هم بگم  که گاهی اوقات LEADERSHIP بعضی جوخه ها بشون واگذار میشه.       

امیدوارم لذت برده باشید.

By : A.R.M.I.N.

بلافاصله پس از حمله ی هفتم دسامبر ۱۹۴۱ به پل هاربر دریادار ( ایزورو کو یاماموتو ) فرمانده ی ارشد ناوگان نیروی دریایی ژاپن و طراح استراتژی حمله به پل هاربر  برای اقدامات بعدی با افرادش ملاقات کرد. یاماموتو این بار ایده ی استفاده از زیر دریایی ها را در ذهن می پروراند.از این رو یک ماه بعد در ۱۳ ژانویه ۱۹۴۲ مراکز فرماندهی کشتیهای نیروی دریایی امپراطوری ژاپن درخواستی از سوی فرماندهی عملیات  نیروی دریایی  برای مطالعه بر روی احتمال طراحی یک زیر دریایی با برد ۷۴۰۰ کیلو متر و توانایی حمل هواپیماهای هجومی که هر یک مجهز به ۸۰۰ کیلو گرم بمب یا یک قبضه اژدر باشند دریافت نمود.

در اوایل سال ۱۹۴۲ هم بخش زیردریایی مرکز فرماندهی کشتیها و هم کوگیشو (دفتر طراحی تکنیکی هوایی) مرکز فرماندهی نیروی هوایی شروع به کار بر روی یک زیردریایی هواپیمابر نمودند. مهندسان دو کلاس زیردریایی هواپیمابر به نام ((سن.توگو)) یا زیردریایی کلاس I-13 به وزن ۳۶۰۳ تن در سطح و برد ۳۸۸۹۰ کیلومتر و دیگری زیردریایی بزرگتر I-400 با طول ۴۰۰ پا و وزن ۵۲۲۳ تن در سطح که برد ان به ۶۷۸۳۷ کیلومتر می رسید. هر یک از این زیردریایی ها برای حمل دو فروند هواپیما در اشیانه ی لوله ای تعبیه شده بر بدنه طراحی شده بودند اما مدل I-400 برای حمل سه فروند تغییر یافت.سرانجام بعد از عملیات های ازمایشی گوناگون این زیر دریایی اماده و به اب انداخته شد.تا قبل اینکه نیروی دریایی امریکا زیردریایی هسته ای USS تریتون را به اب بیاندازد I-400 بزرگترین زیردریایی جهان به شمار می رفت.  یاماموتو در ابتدا برای این زیردریایی هدف هایی مانند نیویورک یا واشنگتن را در نظر گرفته بود ولی با وجود نیروی دریایی قدرتمند امریکا و انگلیس بر روی هدف واقع گرایانه تری متمرکز شد .کانال پاناما. کانال پاناما جایی بود که یک حمله ی تکی در صورت موفقیت می توانست از عبور ناوگان امریکا از اقیانوس اطلس به ارام جلوگیری نماید. بنابرین این زیردریایی ها رهسپار پاناما شدند.

هواپیمای مورد استفاده در این زیردریایی از طرح هواپیمای SHI-17 بر گرفته شده بود و با مشخصه ی M6A1 شناخته می شد و سرانجام ((سیران)) نام گرفت ( سی به معنای اسمان صاف و ران به معنای طوفان می باشد بنابرین معنای ان طوفان از اسمان صاف می باشد.

به دلیل کمبود جا در زیردریایی طراحی این هواپیما به گونه ایست که بال های ان ۹۰ درجه چرخش کرده و به صورت عمود قرار میگیرند سپس به سمت عقب جمع می شوند و در کنار بدنه قرار جا میگیرند انگاه هواپیما را در اشیانه ی لوله ای خود در زیردریایی می گذارند.

           در تصویر بالا اشیانه ی لوله ای شکل را در زیردریایی I-400  مشاهده میکنید

و اما در مورد چگونگی بلند شدن هواپیما از روی زیردریایی به طور خلاصه بگویم که هواپیما روی عرشه بعد از قرار گرفتن روی یک ریل به فلاخنی متصل می شده و پس از پرتاب با طی مسیر ۲۱  متری پرواز می کرده است.در حال حاضر تنها I-400  باقی مانده از جنگ جهانی اول در ایالت مریلند امریکا می باشد و با وجود ان عظمتش نتوانسته از چنگال زمان فرار کند و بارها مورد تعمیر قرار گرفته است. 

موشك SAM-6 را می توان رقيب روسی هاوک دانست كه يك سر و گردن از ان قويتر است. پروژه ساخت اين موشك در دهه 1950 اغاز شد. اولين تست ان در سال 1961 انجام گرفت كه مشكلاتی از جمله نقص موتور ان ازمايش را ناموفق كرد. ولی سرانجام پس از رفع نواقص در سال 1966 با موفقيت ازمايش شده و سپس به توليد انبوه رسيد. در سال 1977 هم نوع ارتقا يافته اين موشک با موفقيت ازمايش شد كه تواناييهای بيشتری نسبت به نوع قبلی دارا بود. در ضمن نوع مخصوص نيروی دريایی اين موشک با كد سام-ان-3 شناخته می شود. به هر حال اين موشک هم اكنون نيز جزو خطرناكترين سيستمهای پدافند ضد هوايی محسوب می شود كه در صورت استفاده صحيح دقت آن تقريبا 100٪ است. لازم به ذكر است كه در جنگ 1973 بين اعراب و اسراييل ، مصر با استفاده تقريبا حرفه ای از اين موشک 64 فروند جنگنده اسراييل را تنها با شليك 95 موشك سرنگون ساخت.

                                             
مشخصات اين SAM-6 عبارتند از :
كشور سازنده : شوروی سابق
نوع ماموريت : انهدام انواع هواپيما در ارتفاع متوسط + انهدام موشكهای كروز
طول : 5.8 متر قطر : 33.5 سانتيمتر
وزن : 599 كيلو گرم
حداكثر برد : 24 الي 28 كيلومتر
حداكثر ارتفاع اثر : 12 الي 14 كيلومتر
سرعت : 2.8 ماخ
وزن كلاهك : 59 كيلوگرم
بازه زماني شليك : 20 ثانيه

یک دانشجوی ایرانی رشته ی مهندسی مکانیک به همراه یک تیم تحقیق امریکایی در دانشگاه برکلی کالیفرنیا موفق به طراحی یک مدل لباس نظامی مکانیکی شدند.این لباس ساخته ی مهندس کازرونی ملقب به بلیکس (مخفف lower extremity bleex berkeley ) از جفت پای مکانیکی و یک کوله پشتی و یک چار چوب و قالب تشکیل شده است. در مدل اولیه این لباس سرباز با پوشیدن ان قادر به حمل ۷۵ پوند بار با کمترین توان خواهد بود. بودجه ی پروژه تحقیقاتی bleex که هنوز بصورت یک طرح مفهومی ( consept ) از لوازم نبرد فوق انسانی اینده است توسط سازمان تحقیقات و پیشرفت های نظامی امریکا تامین می شود. در حال حاضر حرکات سرباز در این لباس محدود به راه رفتن ( ۲ قدم در هر ثانیه) می باشد ولی پس از تکمیل این طرح که ممکن است ۲ سال طول بکشد سرباز میتواند حرکات مختلفی را انجام دهد و یا به سرعت بدود.

روز 28 نوامبر و 29 ماه نوامبر اعضای پیمان آتلانتیک شمالی ناتو در رنگا پایتخت لتونی گرد هم می آیند تا در رابطه با مناطق بحرانی از جمله افغانستان گفتگو کنند در آستانه این نشست وزیر دفاع دانمارک هشدار داده است که هم پیمانان ناتو با جدی تلقی کردن اوضاع افغانستان بهترین راهکخار ممکن را برای بهبود شرایط در این کشور پیدا کنند این در حالی مطرح می شود که به نوشته هفته نامها اکونومیست ناتو درگیر عملیاتهای خونین زمینی شده است و ناتو در سرزمینی برای موفقیت تلاش می کند که پیشتر آنجا اردوهای مختلفی از جمله بریتانیا در قرن نوزدهم میلادی و اردوی اتحاد جماهیر شوروی در قرن بیست شکست خورده اند براستی یکی از سوالان عمده در افغانستان این است که چرا ناتو هم در تامین امنیت در افغانستان موفقیت چندانی نداشته است محترم صالح محمد سناتور افغانستان معتقد است که : خود جامعه جهانی به خصوص آمریکاییها یا ناتو نتوانستند که همان سیاستی که اینجا پیاده کردند مردم از آن راضی نیستند یکی علت همین است و علت دوم که خود دولت آقای کرزی ضعیف  می کنند و علت سوم اینکه پاکستان است که نمی گذارد افغانان یک حکومت ملی و وحدت ملی داشته باشند این سه علت است و برای شما بهتر معلوم است و می دانید که در افغانستان روسها هم نتوانستند با توپ و تانک و با اینها وقتی که پشتیبانی ملت نباشد.اگر نگاهی به چند سال اخیر و بررسی اوضاع امنیتی در افغانستان داشته باشیم خواهیم دید که حضور نیروهای نظامی خارجی به بهانه تامین امنیت و مبارزه با تروریسم صورت گرفته است اما بعد از مدتی مقامات امریکایی به شکست سیاستهای خود در افغانستان اعتراف نموده و با یک تاکتیک سیاسی نیروهای ناتو در کل جامعه جهانی را بیشتر با مسایل افغانستان درگیر نموده و سعی کردند با افزایش نیروهای ناتو مقداری هم از هزینه های خود در افغانستان بکاهد اما آیا این اقدام آنان در تامین امنیت موثر بوده ؟محترم نورالحق علومی رئیس کمیسیون امنیت ملی پارلمان افغانستان ارزیابی و دیدگاه خاصی نسبت به این دیدگاه دارد: در اینجا از ابتدا به مبارزه علیه تروریسم جهانی یعتی قوای ائتلاف و ایالات متحده امریکا بود در داخل افغانستان فعالیتها را شروع کردند اینها اصلا به این ارزش قائل نشدند که این تروریستهایی که در اطراف افغانستان خصوصا در پاکستان در آنجا مرکزش است بخاطر از بین بردن ریشه های این هیچکدام کاری نکردند و همیشه هم بخاطر باصطلاح از بین بردن تروریسم و محو تریاک این در دهات ما مصروف شده که همه صدمه آن به مردم بیگناه رسیده این صدمه زدن به مردم بیگناه باعث این شد که سیل عظیمی از مردم در مخالفت با دولت و در مخالفت با نیروهای خارجی باید برآیند اینها همگی از عدم تطبیق قانون است در افغانستان قانون در افغانستان تصویب شده کسی نمی خواهد آن را عملی بکند که زیاد دولت ما هم در اینجا دخیل است هیچ حکمرانی توانسته باشد به داد مردم برسد حداقل در ولایات جنوبی ما وجود ندارد در ولایاتی که مثلا حکام یا والی خوبی وجود دارد انجا آنها توانستند نظم را استقرار بدهند هیچگاه نمی شود که در این مبارزه و بخاطر آوردن امنیت صرف فشار را بالای مسایل نظامی بیاوریم نظامی یا نظامیان یک وسیله ای است که هرگاه ناچار شدیم از آنها باید استفاده کنیم اما اینها با تمام امکاناتی که دارند اول به نظامیان اتکا کردند اینجا برای ما قوای ائتلاف هم وجود دارند و در این منزله ای که فعلا در افغانستان قر ار دارند فقط خواستیم که در ائتلاف خود تعداد زیادی کشور ما را سهیم بسازیم که پیمان ناتو کشورهایی که در آنجا حضور دارند اینها امکان از این را فراهم سازد که تعداد وسیع کشورها در اینجا سهیم هستند عدم توجه به حل مسایل سیاسی این بحران در افغانستان کم اهمیت می آید و فشار آوردن از نکته نظر نظامی آن هم توسط خودشان و توجه نکردن به ارتقاء قابلیت دفاعی افغانستان که باید اردوی درست داشته باشند و قوای پلیس درستی داشته باشند این عدم توجه و کم بها  دادن به اینها باعث این شود که امنیت در افغانستان به جای اینکه بهتر بشود کم شده است./آگاهان سیاسی معتقدند که امریکا در حال طرح وسیعی است که سایر کشورها را از اسکاندنیای تا اقیانوسیه همکار ناتو کنند در حالی که حتی اعضای ناتو هم از جمله آلمان تمایلی برای افزایش نیروهایش در افغانستان ندارد و آنجلا مرکل گفته است که تغییر پاره ای از استراتژیها مهمترین پالش ناتو در افغانستان است و به راهبردهای قوی سیاسی نیاز دارد این مساله به خوبی نشان می دهد که اختلاف سلیقه میان اروپا و امریکا در این زمینه وجود دارد آقای بشیر هاتف بشیر سیاسی افغان می گوید.اگر چند به رابطه با اشتباهات و نگرانی های که از طرف  نیروهای خارجی در افغانستان بیشتر صورت گرفته حرفهای زیادی وجود دارد مگر من باور دیگری دارم اصل قضیه این است که وقتی جامعه جهانی در افغانستان پس از فروپاشی اداره طالبان داخل شدند باید در دو یا سه بعد کاملا توجه اساسی صورت می گرفت که بازسازی در افغانستان بازسازی اقتصادی و همچنین بازسازی در بعد نظامی بود در قسمت بازسازی سیاسی یا کمی روشنتر بگویم نجات افغانستان از یک بحران بسیار بزرگ سیاسی که از چندین دهه گذشته دامنگیر آن بود باید اقداماتی صورت می گرفت که در قدم اول عدم مداخله در خاک افغانستان را از ضمانت بین المللی برخوردار می کرد این یکی از اشتباهات بزرگ نیروهای بین المللی بود که خودشان یا فراموش کردند و یا عمدا خواستند تا برای مدتی تشنج در افغانستان ادامه پیدا بکند در قسمت بازسازی اقتصادی هم توجه نه تنها کمتر بود بلکه جنبه های کاملا منفی داشت جامعه بین المللی از یک طرف به بازسازی افغانستان کمک کرده بودند اما از جانب دیگر تحت عنوان بازسازی پولهایی را که خودشان به افغانستان کمک کرده بودندجمع دارایی های طبیعی افغانستان به غارت بردند و همچنان در بعد نظامی طبیعی است که اردو و پلیس افغانستان با در نظر داشت پیش بینی هایی که آنها انجام دادند هیچگاه قادر به تامین امنیت در خاک و سرحدات افغانستان نیست دیدگاه جامعه بین المللی به عقیده من بخصوص کشورهایی که در افغانستان حضور دارند و امریکا این بوده که افغانستان پلیس و اردویی نداشته باشد که خود بتواند امنیت را تامین کند و از تمامیت ارزی خود دفاع کند تا اینکه برای موجودیت نیروهای آنها در افغانستان دلیلی وجود داشته باشد که تا به حال جامعه بین الملل به شمول اتحادیه اروپا و امریکا طرح مشترک و مستقلی را برای حل قضایای افغانستان اینها با هم اختلاف نظر دارند در برخی از قضایا و این اختلاف نظر سبب می شود که اوضاع سیاسی و اقتصادی افغانستان آرام آرام به بحران نزدیک شود.آگاهان سیاسی بر این باورند که افزایش نیروهای خارجی در افغانستان مشکل آفرین است و نمی تواند راه حل مناسبی برای چالش امنیتی در این کشور باشد چرا که نیروهای خارجی به دلایل مختلفی نمی توانند خود را به اوضاع این کشور تطبیق دهند و تنها راه برون رفت از بحران امنیتی این کشور آماده سازی و تجهیز اردوی ملی و پلیس ملی این کشور است تا خود افغانها حافظان صلح در این کشور باشند و این مساله اعتماد ملی را سبب خواهد شد.

نویسنده:جیمی

آماري از جنگ سال 1991 (خليج فارس)
16 ژانويه تا 3 مارس 1991
منبع: http://www.geocities.com/Pentagon
اين عين ترجمه‏ي مطلبي است در مورد جنگ خليج‏فارس از قول يك خبرنگار نظامي آمريكا.

دليل اشغال كويت توسط عراق به زمان قبل يعني جنگ ايران و عراق باز مي‏گردد. عربستان سعودي و كويت منابع مالي عراق در جنگ با ايران را تامين كردند. پس از اتمام جنگ، عراق با انبوهي از بدهي باقي ماند كه از پس دادن آن خودداري مي‏ورزيد. صدام كويت را متهم به پائين آوردن قيمت نفت و برداشت بي‏وريه‏ي نفت از منطقه‏ي بي‏طرف كرد. لشگر عراق در نزديكي مرز كويت مجهز و آماده‏ي نبرد شد و وضع هر لحظه وخيم‏تر مي‏شد. صدام در تاريخ 2 آگوست 1990 دستور تهاجم به كويت و عبور از مرز را صادر كرد.
(در آن زمان) عراق چهارمين ارتش بزرگ دنيا را داشت و به راحتي مي‏توانست هرگونه مقاومتي را در كويت درهم بشكند. صدام (ظرف 5 ساعت) كويت را اشغال كرد و آن را يكي از استانهاي عراق ناميد.
سازمان ملل متحد اين تهاجم و اشغال را محكوم كرد. صدام اشتباه ديگري نيز مرتكب شد: وي سپاه عراق را به نزديكي مرز عربستان گسيل داشت. شاه فهد (پادشاه وقت عربستان) از ترس صدام، نيروهاي نظامي آمريكايي را به كشورش دعوت كرد. صدام كه از حمايت هاي بي‎دريغ آمريكا در زمان جنگ با ايران بهره‏مند شده بود اين بار نيز خيال مي‏كرد آمريكا خود را گرفتار اشغال كويت نخواهد كرد.
نقشه ي جنگ: http://www.rand.org/multi/gulfwar/images/summarylarge.jpg
(48 ساعت قبل از حمله به كويت، صدام اين موضوع را به اطلاع سفير آمريكا در بغداد رسانده بود و خانم سفير اظهار داشته بود كه آمريكا در مناقشات منطقه‎اي دخالت نخواهد كرد!)
صدام به طرز اغراق آميز از كيسه‏هاي جسدي سخن مي‏گفت كه به منزلشان باز مي‏گردند و مدام از ايجاد ويتنامي ديگر براي نيروهاي آمريكايي سخن مي‏گفت.
در اين ميان آمريكا مشغول ايجاد ائتلاف جهاني براي بيرون راندن نيروهاي عراقي از كويت بود. آمريكا از اينكه حتا سوريه و افغانستان هم به اين ائتلاف پيوسته بودند شگفت زده شده بود.
روز 15 ژانويه ي 1991 قطعنامه ي شماره ي 678 ، آخرين فرصت براي عراق، جهت عقب نشيني، از طرف سازمان ملل ارائه شد. تنها چند ساعت بعد نيروهاي ائتلاف، جنگ را آغاز و كويت را آزاد كردند.

نيروهاي عراقي
سرفرماندهي: صدام حسين
ارتش عراق:
5500 دستگاه تانك؛ شامل: 1600 دستگاه T-55 ، 500 دستگاه خودرو زرهي نوع 59، 900 دستگاه خودرو زرهي نوع62، 1500 دستگاه T-62 ، 1000 دستگاه T-72 ، 1000 دستگاه نفربر زرهي، 1100 دستگاه خودرو شناسايي (نظير جيپ)، 6000 دستگاه خودرو زرهي سبك، 2800 عراده توپ سنگين، 500 عراده توپ خودكششي، 200 دستگاه موشك انداز كاتيوشا.

نيروي هوايي عراق:
بمب افكن: 24 فروند سوخوي24، 8 فروند توپالف22، 8 فروند توپالف16، 4 فروند H-6
شكاري‏بمب‏افكن:
70 فروند ميگ 23
64 فروند ميراژ F-1
45 فروند سوخوي 20
30 فروند سوخوي 25
شكاري رهگير:
40 فروند J-6
150 فروند ميگ 21
40 فروند ميراژ F-1
10 فروند ميگ 25
24 فروند ميگ 29
60 فروند هواپيماي ترابري (نظير ايلوشين 76)
600 آشيانه‏ي ضد بمب هواپيما
نيروي دفاع هوايي عراق:
160 لانچر موشك سام2
140 لانچر موشك سام3
100 لانچر موشك رولند
300 لانچر موشك سام6 و سام8
10000 دستگاه آتشبار ضدهوايي

عراق (در آن زمان) چهارمين ارتش و نيروي هوايي بزرگ دنيا را داشت. نيروهاي نظامي عراق كارآزموده بودند و تجربيات فراواني از جنگ با ايران داشتند. بهترين نيروهاي عراق، گارد رياست جمهوري صدام بودند. آنها بهترين تجهيزات نظامي را داشتند، كاملترين آموزشها را ديده بودند و بالاترين ميزان وفاداري به صدام را داشتند. تنها نقطة ضعف عراق، يك نيروي دريايي قوي بود. نيروي دريايي عراق در جنگ با نيروي دريايي قدرتمند ايران، در همان اوايل جنگ (با ايران)، به طور كامل نابود شده بود. صدام مي‏دانست كه بهترين تجهيزات نظامي‏اش، تانك‏ها و توپخانه‏هاي سنگين‏اش هستند. نيروي هوايي عراق شامل جديدترين جنگنده‏هاي روسي به همراه خلباناني بود كه به وسيله‏ي روس‏ها آموزش ديده بودند. اين بود كه صدام خيال مي‏كرد برتري بالايي نسبت به نيروهاي نظامي آمريكايي دارد. صدام بر اين باور بود كه افكار عمومي (آمريكا) از جنگي پشتيباني نمي‏كنند كه امكان تبديل آن به ويتنامي ديگر براي ايالات متحده باشد.

نيروهاي نظامي ائتلاف
سرفرماندهي: ژنرال نورمن شوارتسكوف
كشورهاي شركت كننده به ترتيب الفباي زبان انگليسي:
افغانستان: 300 سرباز
استراليا: 4 ناو جنگي
بحرين: 36 هواپيماي جنگنده
بنگلادش: 6000 سرباز
بلژيك: 18 هواپيماي جنگنده
كانادا: 4500 سرباز، 36 هواپيماي جنگنده، 3 ناو جنگي
دانمارك: 1 ناو جنگي
مصر: 40000 سرباز
فرانسه: 18000 سرباز، 160 هواپيماي جنگنده، 120 هليكوپتر، 12 ناو جنگي، 40 تانك، 110 نفربر و خودروي زرهي
آلمان: 18 هواپيماي جنگنده و 7 ناو جنگي
يونان: يك ناو جنگي
ايتاليا: 18 هواپيماي جنگنده و 7 ناو جنگي
كويت: 11000 سرباز و 3 شناور نظامي
هلند: 2 ناو جنگي
نيجريه: 500 سرباز
نروژ: يك ناو جنگي
عمان: 25500 سرباز، 63 هواپيماي جنگنده و 4 شناور نظامي
قطر: 12 هواپيماي جنگنده
پرتغال: 1 ناو جنگي
عربستان سعودي: 118000 سرباز، 180 هواپيماي جنگنده (F-5E و F-15C/D)
اسپانيا: 3 ناو جنگي
سوريه: 17000 سرباز و 300 تانك T-72
تركيه: 150000 سرباز، 60 هواپيماي جنگنده و 2 ناو جنگي
امارات متحده عربي: 40000 سرباز، 80 هواپيماي جنگنده و 200 دستگاه تانك
انگلستان: 43000 سرباز، 120 هواپيماي جنگنده، 26 ناو جنگي، 168 دستگاه تانك چيفتن، 632 دستگاه نفربر زرهي
ايالات متحده آمريكا: 540000 سرباز، 1800 هواپيما (جنگنده، بمب‏افكن، ترابري و تانكر)، 1700 هليكوپتر، 160 شناور نظامي (هواپيمابر، ناو جنگي، مين‏روب، نيروبر)، 3000 دستگاه تانك، 3000 نفربر و خودروي زرهي

عامل اصلي پيروزي (نيروهاي ائتلاف) در جنگ خليج‏فارس، سرعت عمل نيروهاي آمريكايي بود. اين يك پيروزي بزرگ بود كه تا قبل از آن هرگز ديده نشده بود. آمريكا طي مدت كوتاهي، اين حجم عظيم از نيروهايش را در عربستان گردآورد و سازماندهي نمود. ائتلاف از 37 كشور سامان‏دهي شده بود. (همه‏ي اين كشورها حضور نظامي نداشتند) هر كشور در قسمت كوچكي از نبرد به رهبري آمريكا، نيروهايش را شركت داد. ولي نيروهاي نظامي بريتانيا و فرانسه، نقش كليدي در جنگ داشتند. اين حقيقتي بود كه صدام اصلن انتظارش را نداشت. (صدام) هيچ پشتيبان نظامي نداشت. تنها اردن و ياسر عرفات حامي صدام بودند. روسيه تنها به عراق پيشنهاد كرده بود كه از كويت خارج شود و هيچ كمكي به نيروهاي ائتلاف نكرده بود.

تلفات و خسارات نيروهاي عراقي:
حدود 30000 سرباز كشته شدند.
3847 دستگاه تانك، 2917 عراده توپ، 1450 دستگاه خودرو و نفربر زرهي، 141 فروند هواپيما بر روي باند و 43 فروند طي نبرد هوايي از بين رفت.
با اولين تهاجم هوايي (به وسيله بمب‏افكن‏هاي F-117 و B-1)، نيروهاي ائتلاف، ابتكار عمل را بدست گرفتند. در روزهاي بعد، نيروهاي ائتلاف از قدرت مطلق برتري هوايي خود بر عراق، نهايت استفاده را بردند. عراق، صدها پناهگاه زيرزميني مجهز و ضدبمب براي هواپيماهاي جنگي‏اش ساخته بود، ولي اين پناهگاهها به راحتي با بمب‎هاي هوشمند استحكام‏شكن از بين رفتند و بنابراين هيچ مكاني براي مخفي كردن هواپيماهاي عراقي، باقي نماند. اين شد كه صدام هواپيماهايش را به ايران فرستاد. تا اتمام جنگ، حدود 150 فروند هواپيماي عراقي به ايران پرواز كردند. ايران اين هواپيماها به عنوان خسارت جنگي براي خود نگه داشت.
رادارها و ادوات ارتباطي عراق در جنگ از بين رفت و ارتش عراق زمين‏گير شد. قبل از آغاز جنگ زميني، حدود 70% قدرت نيروهاي نظامي عراق به واسطة بمباران هوايي از بين رفته بود.
ميزان خسارات (عراق) بسيار عظيم بود، هزاران عراقي كشته شدند و روحيه‏ي آنهايي كه مانده بودند بسيار ضعيف گشته بود.

عراقي‏ها خسارات زيادي ديدند و هرچه كه داشتند برجاي گذاشتند. (نظير هليكوپتر، انواع خودروي نظامي و . . . )
65000 عراقي به وسيله‏ي آمريكايي‏ها و 20000 تن ديگر به وسيله‏ي ساير متحدانش به اسارت درآمدند. حداقل 30000 و حداكثر 100000 نفر از عراقي‏ها كشته شدند. هرچند كه رقم 100000 نفر به واقعيت بسيار نزديكتر است. آنچه كه اين كار را سخت مي‏كند، آمار دقيق سربازاني است كه درون سنگرهايشان كشته شدند و توسط سربازان ديگر دفن شدند.
بزرگترين شكست نيروهاي عراقي هنگام عقب نشيني آنان از كويت رخ داد. اين واقعه به نام بزرگراهي به جهنم شناخته شد. راه عقب‏نشيني نيروهاي عراقي در شمال، جنوب و غرب بسته شده بود. آنها هيچ گزينه‏اي (براي عقب‏‎نشيني و حفظ جانشان) نداشتند، آنها مي‏توانستند تنها به طرف ايران بروند. نيروهاي ائتلاف جهت پاكسازي باقي‏مانده‏ي نيروهاي عراقي، از بمب‏افكن‏هاي سنگين B-52 به همراه ستونهاي عظيمي از بمب‏ها استفاده كردند.
تصويري از بمب افکن توپالف22 عراقي، که توسط آمريکا بمباران و نابود شده است:
http://www.acig.org/artman/uploads/iraf_tu-22u_destroyed_at_al-taqaddum_rear_view.jpg

تلفات و خسارت نيروهاي ائتلاف:
148 نفر كشته، 458 نفر مفقود، (207 نفر به طور اشتباه و به وسيله‏ي آتش نيروهاي خودي)
4 دستگاه تانك M1 آبرامز (همگي به علت شليك اشتباه نيروهاي خودي)
9 دستگاه نفربر زرهي
17 فروند هليكوپتر جنگي
44 جنگنده با آتش زميني (23 فروند از آمريكا)
1 جنگنده F-18 طي نبرد هوايي

تانک سنگين ام-۱  موسوم به آبرامز

سلاح خیبر ساخت صنایع دفاعی ایران در سال 1380 طراحی و در سال 1381 به مرحله تولید رسید این سلاح به : سلاح ملی اقتدار ملی معروف شده است .
این اسلحه سلاح اتوماتیک تهاجمی سبک و بولپاپ با کالیبر 5/56 که با فشار غیر مستقیم گاز باروت مسلح می شود . این سلاح دارای برگه ناظم آتش چهار زمانه است شامل:
ضامن ، تک تیر ، سه تیر و رگبار می باشد .
• این سلاح دارای دو نوع دستگاه نشانه
روی است که روی دستگیره حمل قرار دارد .
• از دسته حمل این اسلحه می توان برای نصب دوربین و دوربین دید در شب به منظور
بالا بردن دقت آتش استفاده نمود .
• هنگامی که از سلاح با دوربین استفتده می شود می توان از دو پایه آن استفاده
کرده و به عنوان اسلحه تک تیر انداز استفاده نمود .
• لوله این سلاح مثل ام 16 قابل تعويض می باشد .
• این سلاح عقب نشینی کم ، دقت بالا ، وزن کم و درجه اطمینان بالا دارد .
• ساختار اسلحه به شکلی است که باز و بسته کردن آن به راحتی انجام می شود و تعمیر و نگه داری را راحت می کند .
• سر نیزه و دو پایه نیز بر روی اسلحه قابل نصب است .

مشخصات فنی

کالیبر : 56/5 میلیمتر
مکانیزم مسلح شدن : گاز غیر مستقیم
نوع خشاب : 20 و 30 تیری
عمل چفت شدن : چرخشی(مثل کلاش) با قفل کامل
طول سلاح با :
لوله بلند :780 mm
لوله متوسط : 730 mm
لوله کوتاه : 680 mm
عداد خان : 6 عدد راستگرد
سرعت دهانه : 900-950 متر بر ثانیه
برد نهایی : 2500 متر
برد موثر با لوله بلند : 450 متر
نواخت تیر عملی : 120 تا 180 تیر در دقیقه
نواخت تیر علمی : 800 تا 850 تیر در دقیقه
وزن با لوله بلند و خشاب 30 تیری خالی : 700/3 کیلوگرم

نویسنده:جیمی

این نیرو به ابتکار دونالدرامسفلد وزیر دفاع امریکا اغاز به کار کرد و در ماه گذشته میلادی کاملا عملیاتی شد.این نیرو نزدیک به 21هزار سرباز دارد و میتواند ظرف مدت 5 روز خود رابه منطقه ماموریت برساند.در ضمن در مواقعی به کار گرفته میشود که وضعیت کاملا بحرانی و اضطراری باشد.

سلام به همه عزیزان.

چندتا عکس از عراق می زارم و مثل همیشه توضیحی نمیدم چون کاملآ واضحه.

حجم عکسا زیاده ، یکم حوصله کنید.

این سربازی که تو عکس بالا میبینید ۴ دفعه تو عراق آسیب دیده

و هر ۴ دفعه جون سالم به در برده...

 And then

عکس بالا: اثر گلوله بر روی کلاه خود

و سالم و سر حال تو بیمارستان

By : A.R.M.I.N.

از بین رفتن ناو اسرائیلی:

موشک قسام و.....

تقصیرش نبود....

پس از سقوط صدام و........

لحظه انفجار:

نویسنده:جیمی

اینم چند تا عکس از نیروی دریایی امریکا:

این تصویر باید یادتون باشه که اینجا لحظه انفجاره برای این دو نظامی امریکایی

فعلا.....

نویسنده:جیمی